Ինչպէ՞ս կարող եմ աւետարանել ընկերներիս, ընտանիքիս՝ չվիրաւորելով եւ չվանելով:



Հարց. Ինչպէ՞ս կարող եմ աւետարանել ընկերներիս, ընտանիքիս՝ չվիրաւորելով եւ չվանելով:

Պատասխան.
Իւրաքանչիւր քրիստոնեայ ինչ-որ պահի ունեցել է ընտանիքի անդամ, ընկեր, աշխատակից կամ ծանօթ, որը քրիստոնեայ չէ: Ուրիշների հետ աւետարանի մասին խօսելը երբեմն շատ դժուար բան է եւ կարող է աւելի բարդանալ, երբ գործ ունես մէկի հետ, ում կապուած ես զգացմունքային սերտ յարաբերութեամբ: Սուրբ Գրքից գիտենք, որ որոշ մարդիկ կարող են վիրաւորուել աւետարանից (Ղուկաս 12.51-53): Այդուհանդերձ, մեզ պատուիրուած է քարոզել աւետարանը, իսկ չքարոզելու ոչ մի պատճառաբանութիւն լինել չի կարող (Մատթէոս 28.19-20, Գործք 1.8, Ա Պետրոս 3.15):

Ուրեմն ինչպէ՞ս աւետարանենք մեր ընտանիքի անդամներին, ընկերներին, բարեկամներին, աշխատակիցներին, ծանօթներին: Ամենակարեւոր բանը, որ կարող ենք անել, նրանց համար աղօթելն է: Աղօթեցէ՛ք, որ Աստուած փոխի նրանց սրտերը եւ բացի նրանց աչքերը (Բ Կորնթացիս 4.4) աւետարանի ճշմարտութեան առջեւ: Աղօթեցէ՛ք, որ Աստուած հաւաստի նրանց իր սէրը նրանց նկատմամբ եւ փրկութեան կարիքը Յիսուս Քրիստոսով (Յովհաննէս 3.16): Աղօթեցէք իմաստութեան համար, թէ ինչպէս կարող էք հոգեւորապէս ծառայել նրանց (Յակոբոս 1.5): Ի լրումն աղօթքի՝ մենք պարտաւոր ենք նաեւ աստուածապաշտ քրիստոնեայի կեանքով ապրել նրանց առաջ, որպէսզի տեսնեն Աստուծոյ կատարած փոփոխութիւնը մեր կեանքում (Ա Պետրոս 3.1-2): Ինչպէս ասել է սուրբ Ֆրանցիսկոս Ասիզացին՝ «Մի՛շտ քարոզիր աւետարանը, երբ հարկն է՝ նաեւ խօսքով»:

Եւ վերջապէս՝ մենք ինքներս պէտք է յօժար եւ համարձակ լինենք աւետարանելու: Հռչակի՛ր Յիսուս Քրիստոսով փրկութեան պատգամը բարեկամներիդ եւ ընտանիքիդ (Հռոմայեցիս 10.9-10): Մշտապէս պատրա՛ստ եղիր քո հաւատը պատմելու (Ա Պետրոս 3.15) յարգանքով եւ բարեկրթութեամբ: Իսկ մեր սիրելիների փրկութեան հարցը թող տնօրինի Աստուած: Աստուծոյ զօրութեամբ եւ շնորհով են փրկւում մարդիկ, ոչ թէ մեր ջանքերով: Լաւագոյնը եւ առաւելագոյնը, որ կարող ենք անել, նրանց համար աղօթելն է, նրանց վկայելը եւ նրանց առջեւ քրիստոնէավայել կեանք ապրելը:



Վերադառնալ հայերէն սկզբնաէջ


Ինչպէ՞ս կարող եմ աւետարանել ընկերներիս, ընտանիքիս՝ չվիրաւորելով եւ չվանելով: