Ովքե՞ր էին Աստուծոյ որդիները եւ մարդկանց դուստրերը Ծննդոց 6.1-4-ում:



Հարց. Ովքե՞ր էին Աստուծոյ որդիները եւ մարդկանց դուստրերը Ծննդոց 6.1-4-ում:

Պատասխան.
Ծննդոց 6.1-4 հատուածում կարդում ենք Աստուծոյ որդիների եւ մարդկանց դուստրերի մասին: Մի քանի բացատրութիւն է առաջարկուել, թէ ովքեր էին Աստուծոյ որդիները, եւ թէ ինչու նրանցից եւ մարդկանց դուստրերից հսկաների սերունդ ծնուեց (այդ է նշանակում է բնագրի նեֆիլիմ բառը):

Աստուծոյ որդիների ինքնութեան վերաբերեալ երեք հիմնական տեսակէտներն են. 1) անկեալ հրեշտակներ էին, 2) մարդեղէն զօրաւոր իշխաններ էին կամ 3) Սէթի բարեպաշտ ժառանգներն էին, որ խառնամուսնութիւններով կապուեցին Կայէնի ամբարիշտ ցեղի հետ: Հօգուտ առաջին տեսակէտի խօսում է այն փաստը, որ «Աստուծոյ որդիներ» արտայայտութիւնը Հին Կտակարանում մշտապէս վերաբերում է հրեշտակներին (Յոբ 1.6; 2.1; 38.7): Սրա դէմ հնարաւոր առարկութիւն է Մատթէոս 22.30-ը, որ ասում է՝ հրեշտակները չեն ամուսնանում: Աստուածաշունչը որեւէ հիմք չի տալիս կարծելու, թէ հրեշտակները սեռ ունեն կամ ի վիճակի են վերարտադրուելու: Միւս երկու բացատրութիւնները այս խնդիրը չունեն:

2-րդ եը 3-րդ տեսակէտների թերութիւնը այն է, որ չի բացատրում, թէ սովորական տղամարդկանցից եւ սովորական կանանցից ինչու պիտի «հսկաներ» կամ «զօրաւորներ, վաղուց անուանի» ժառանգներ ծնուէին: Աւելին, ինչո՞ւ պիտի Աստուած վճռէր ջրհեղեղ անել երկրի վրայ (Ծննդոց 6.5-7), երբ երբեւէ չէր արգելել այդ զօրաւորներին կամ Սէթի ժառանգներին ամուսնանալ հասարակ կանանց կամ Կայէնի ժառանգների հետ: Չէ՞ որ Ծննդոց 6.5-7-ի վերահաս դատաստանը սերտ առնչւում է Ծննդոց 6.1-4-ում եղածի հետ: Թւում է՝ մարդեղէն կանանց հետ անկեալ հրեշտակների պիղծ, այլասերուած խառնամուսնութեամբ միայն կարող էր արդարացուել նման ծանր դատաստանը:

Ինչպէս ասացինք, առաջին վարկածի թերութիւնն այն է, որ Մատթէոս 22.30-ը պարզ ասում է, որ «յարութեան ժամանակ ո՛չ կին են առնում, ո՛չ էլ ամուսին, այլ երկնքում Աստուծոյ հրեշտակների նման են»: Չի ակնարկում անկեալ հրեշտակներին, որոնց համար հոգ չէ Աստուծոյ արարչագործական կարգը, եւ որոնք ամէն բան անում են Աստուծոյ ծրագրերը խափանելու համար: Այն փաստը, որ Աստուծոյ սուրբ հրեշտակները չեն ամուսնանում կամ սեռական յարաբերութիւն չեն ունենում, չի նշանակում, որ նոյն պնդումը ճշմարիտ է Սատանայի եւ իր դեւերի վերաբերեալ:

Այնուամենայնիւ, ամենահաւանականը առաջին տեսակէտն է: Այո, հետաքրքիր «հակասութիւն» է ստացւում. ասել, որ հրեշտակները անսեռ են, եւ ապա՝ որ «Աստուծոյ որդիները» անկեալ հրեշտակներ էին, որոնք մարդեղէն կանանցից ծնունդ տուեցին: Հրեշտակները հոգեւոր էակներ են հարկաւ (Եբրայեցիս 1.4), բայց կարող են մարդկային, մարմնական կերպով հանդէս գալ (Մարկոս 16.5): Սոդոմի ու Գոմորի մարդիկ ուզում էին սեռական յարաբերութիւն ունենալ Ղովտի մօտ եկած երկու հրեշտակների հետ (Ծննդոց 19.1-5): Հաւանական է, որ հրեշտակներն ի վիճակի են մարդկային կերպարանք առնել, այն աստիճան, որ ընդօրինակեն մարդկային սեռաւորութիւնը, հաւանաբար նաեւ՝ վերարտադրողութիւնը: Իսկ ինչո՞ւ անկեալ հրեշտակներն աւելի յաճախ չեն այդ անում: Որովհետեւ Աստուած, հաւանաբար, բանտել է այս անկեալ հրեշտակներին, որոնք այս չարաղէտ մեղքը գործել էին, որպէսզի միւսները չանէին (տե՛ս Յուդա 6): Վաղ եբրայեցի մեկնիչները, պարականոն եւ անվաւեր գրուածքները միահամուռ յարում են այն վարկածին, որ Ծննդոց 6.1-4-ում նշուող «Աստուծոյ որդիները» անկեալ հրեշտակներին էին: Սա, իհարկէ, չի փակում բանավէճը, բայց այն տեսակէտը, որ Ծննդոց 6.1-4-ում ակնարկւում է անկեալ հրեշտակների յարաբերութիւնը կանանց հետ, բաւականին ամուր շրջարկային, քերականական եւ պատմական հիմք ունի:



Վերադառնալ հայերէն սկզբնաէջ


Ովքե՞ր էին Աստուծոյ որդիները եւ մարդկանց դուստրերը Ծննդոց 6.1-4-ում: