Ի՞նչ տարբերութիւն կայ մարդու հոգու եւ շնչի միջեւ:



Հարց. Ի՞նչ տարբերութիւն կայ մարդու հոգու եւ շնչի միջեւ:

Պատասխան.
Շունչը եւ հոգին աննիւթական երկու հիմնական կերպերն են, որոնք Աստուածաշունչը վերագրում է մարդուն: Դրանց ստոյգ տարբերութիւնը որոշելը կարող է շփոթութիւն գցել: «Հոգի» բառը վերաբերում է մարդու միայն աննիւթական կողմին: Մարդ էակները հոգի ունեն, բայց հոգիներ չեն: Դրա հետ մէկտեղ Սուրբ Գրքում միայն հաւատացեալներն են բնորոշւում հոգեւորապէս կենդանի (Ա Կորնթացիս 2.11, Եբրայեցիս 4.12, Յակոբոս 2.26), իսկ անհաւատները հոգեւորապէս մեռած են (Եփեսացիս 2.1-5, Կողոսացիս 2.13): Պօղոսի գրուածքներում հոգեւորը առանցքային է հաւատացեալի կեանքում (Ա Կորնթացիս 2.14; 3.1, Եփեսացիս 1.3; 5.19, Կողոսացիս 1.9; 3.16): Հոգին մարդու մէջ այն տարրն է, որ հնարաւորութիւն է տալիս մեզ յարաբերուելու Աստուծոյ հետ: «Հոգի» բառն Աստուածաշնչում միշտ վերաբերում է մարդու աննիւթական այն կողմին, որ կապւում է Աստուծոյ հետ, ով նոյնպէս հոգի է (Յովհաննէս 4.24):

«Շունչ» (նաեւ «ոգի», «անձ») բառը կարող է վերաբերել մարդու ե՛ւ աննիւթական, ե՛ւ նիւթական մասին: Տարբերութիւն կայ, երբ ասում ենք՝ մարդ էակները շունչ են, բայց հոգի ունեն: «Շունչ» բառն իր ամենահիմնական իմաստով նշանակում է «կեանք»: Բայց այս հիմնական իմաստից անդին Աստուածաշունչն այս բառը գործածում է աւելի լայն նշանակութեամբ: Օրինակ՝ մարդու հակուածութիւնը մեղսագործութեան (Ղուկաս 12.26): Մարդկութիւնը ի բնէ չար է, եւ, որպէս արդիւնք, մեր անձը (շունչը, ոգին) ապականուած է: Շնչի կենաց սկզբունքը վերանում է մարդու մահուան պահից (Ծննդոց 35.18, Երեմիա 15.2): Անձը, ինչպէս եւ հոգին, հոգեւոր եւ յուզական բազում զգացումների կենտրոնն է (Յոբ 30.25, Սաղմոս 43.5, Երեմիա 13.17): «Շունչ» կամ «անձ» բառերը Աստուածաշնչում կարող են վերաբերել ամբողջական մարդուն՝ այս կամ հանդերձեալ աշխարհում:

Անձը եւ հոգին կապակցուած են, բայց եւ բաժանելի են (Եբրայեցիս 4.12): Անձը մարդու բուն էութիւնն է, այն է, ինչ ենք: Հոգին մարդու այն մասն է, որ առնչւում է Աստծուն:



Վերադառնալ հայերէն սկզբնաէջ


Ի՞նչ տարբերութիւն կայ մարդու հոգու եւ շնչի միջեւ: