آیا مسیح می توانست گناه کند؟




سوال: آیا مسیح می توانست گناه کند؟ اگر او قادر به گناه کردن نبود، واقعا چطور قادر است در ضعف های ما شریک شود (عبرانیان 4: 15)؟ اگر او نمی توانست گناه کند، پس وسوسه چه معنی می داد؟

جواب:
این سوال جالب دو جنبه دارد. مهم است که بیاد داشته باشیم سوال این نیست که آیا او گناه کرد. در هر دو جنبه چنانکه کتاب مقدس واضحا می گوید، عیسی گناه نکرد (2 قرنتیان 5: 21، 1 پطرس 2: 22). سوال این است که آیا عیسی می توانست گناه کند. آنهایی که به بی گناهی او ایمان دارند عقیده دارند که عیسی نمی توانست گناه کند. آنهایی که عقیده دارند عیسی می توانست مورد وسوسه قرار گیرد، می گویند او می توانست گناه کند، اما نکرد. کدام دید درست است؟ تعلیم واضح کلام خدا این است که عیسی بی گناه بود-عیسی نمی توانست گناه کند. اگر او گناه کرده بود، هنوز می توانست امروزه هم گناه کند چون طبیعت او همان است که در زمانی که بر زمین زندگی می کرد. او خدا-انسان است و همیشه همینطور باقی می ماند یعنی خدا بودن کامل و انسان بودن کامل در یک شخص بدون اینکه قابل جدا شدن باشند متحد می گردند. باور به اینکه عیسی می توانست گناه کند یعنی قبول اینکه خدا می تواند گناه کند. "زیرا خدا رضا بدین داد که تمامی پُری در او ساکن شود" (کولسیان 1: 19). کولسیان 2: 9 می افزاید، "که در وی از جهة جسم تمامی پُری الوهیت ساکن است."

اگر چه مسیح کاملا انسان بود، اما او با طبیعت گناه آلودی که ما با آن بدنیا آمدیم بدنیا نیامد. او البته که بهمانگونه که ما وسوسه شدیم وسوسه شد و در آن وسوسه هایی که شیطان در مقابل او گذاشت بدون گناه ماند چون خدا بود و نمی توانست گناه کند. گناه بر خلاف طبیعت اوست (متی 4: 1، عبرانیان 2: 18، 4: 15، یعقوب 1: 13). در لغت، گناه یعنی شکستن قانون. خدا قانون را اختراع کرد، و قانون طبیعتا یعنی آنچه خدا انجام می دهد یا انجام نمی دهد، بنابراین گناه یعنی آن چیزی که خدا طبیعتا انجام نمی دهد.

وسوسه شدن بخودی خود گناه نیست. یکنفر می تواند شما را با چیزهایی وسوسه کند که اصلا تمایل به انجام آنها ندارید مثل قتل و یا بی بند و باریهای جنسی. احتمالا شما اصلا تمایلی ندارید که در این فعالیتها شرکت کنید، اما بهر حال وسوسه شدید چون کسی احتمال انجام دادن آن را جلوی شما گذاشت. اقلا دو معنی برای کلمة "وسوسه" وجود دارد:

1) به شما پیشنهاد گناه آلودی می شود که از طرف کسی یا چیزی خارج از شماست و یا بخاطر طبیعت گناه آلودتان از فکر خودتان می باشد.

2) فکر اینکه در کاری گناه آلود شرکت کنید و با تمرکز بر روی لذات و نتایج آن در واقع آن عمل را در فکر خود انجام دهید.

در اولین معنی، فکر یا عمل گناه آلود نیست، اما در دومی هست. وقتی شما به عملی گناه آلود فکر می کنید و احتمال انجام آنرا برای خود باز می گذارید، از خط گناه عبور کرده اید. عیسی بصورت معنی اول وسوسه شد و نه بصورت دوم، چون طبیعت گناه آلود نداشت. شیطان اعمال خاصی را که گناه بود در مقابل عیسی گذاشت، اما او هیچ علاقة درونی به انجام آن گناهان نداشت. بنابراین مثل ما وسوسه شد ولی بی گناه باقی ماند.

کسانیکه به این اعتقاد دارند که عیسی می توانست گناه کند، باور دارند که اگر عیسی نمی توانست گناه کند، پس نمی توانست واقعا وسوسه را تجربه کرده باشد. ما باید بیاد داشته باشیم که کسی مثل خدا لازم نیست تجربه ای را داشته باشد تا آنرا درک کند. خدا همه چیز را دربارة همه چیز می داند. در حالیکه خدا هیچوقت تمایلی به گناه نداشته است، و مسلما هیچوقت گناه نکرده است، اما او می داند و درک می کند که چه چیز گناه است. خدا می داند و درک می کند که وسوسه شدن یعنی چه. عیسی موقعیت ما را در برابر وسوسه شدن درک می کند چون "می داند" نه اینکه مثل ما "تجربه" کرده باشد.

عیسی می داند که وسوسه شدن یعنی چه، اما گناه را نچشیده است. این مانع نمی شود که او بتواند به ما کمک کند. ما با گناهانی که برای انسان رایج است (1 قرنتیان 10: 13) وسوسه می شویم. این گناهان را می توان به سه دسته کرد: "شهوت جسم، خواهش چشم و غرور زندگانی" (1 یوحنا 2: 16). به وسوسة حوا و وسوسة مسیح دقت کنید، آنوقت می بینید که همة آن وسوسه ها در این سه دسته هستند. عیسی در تمام قسمتها که ما وسوسه شدیم وسوسه شد، اما کاملا مقدس باقی ماند. اگر چه طبیعت فاسد ما تمایل درونی به شرکت در بعضی گناهان را دارد، اما ما قادریم از طریق مسیح به این گناهان غالب شویم چون ما دیگر بردة گناه نیستیم بلکه خادم خدا (رومیان 6، بخصوص آیة 2 و 16-22).



بازگشت به خانۀ فارسی



آیا مسیح می توانست گناه کند؟