مسیحیان چطور باید فرزندانشان را تربیت کنند؟ کتاب مقدس چه می گوید؟




سوال: مسیحیان چطور باید فرزندانشان را تربیت کنند؟ کتاب مقدس چه می گوید؟

جواب:
اینکه چطور به بهترین نحو بچه ها را تربیت کنیم می تواند کاری سخت باشد، اما این وظیفة بسیار مهمی است. بعضی ها ادعا می کنند که تربیت جسمانی (تنبیه بدنی) مثل کتک زدن تنها روشی است که کتاب مقدس از آن دفاع می کند. بعضی دیگر اصرار می کنند که تنبیه هایی مثل تنها گذاشتن آنها در اطاقشان که همراه تنبیه بدنی نیست خیلی موثر تر است. کتاب مقدس چه می گوید؟ کتاب مقدس به ما یاد می دهد که تنبیه بدنی مناسب و لازم است.

اشتباه برداشت نکنید – ما بهیچوجه آزار بدنی بچه ها را تایید نمی کنیم. یک بچه هرگز نباید از نظر جسمانی طوری تنبیه شود که صدمة جسمی به او برسد. براساس کتاب مقدس، تربیت جسمانی مناسب بچه ها به سلامت آنها و اصلاحشان در ضمن بزرگ شدن کمک می کند.

خیلی از قسمتهای کتاب مقدس در واقع تادیب جسمانی را تایید می کند. "از طفل خود تادیب را باز مدار که اگر او را با چوب بزنی نخواهد مرد. پس او را با چوب بزن و جان او را از هاویه نجات خواهی داد" (امثال سلیمان 23: 13-14، 13: 24، 22 : 15، 20 : 30). کتاب مقدس شدیدا اهمیت تادیب را تکیه می کند، این چیزیست که همة ما باید داشته باشیم تا مردمی تولید کننده باشیم، و اینکار در جوانی بسیار آسانتر است. بچه هایی که تربیت نمی شوند اکثرا در بزرگی یاغی می شوند، برای روسای خود احترام قائل نیستند، و در نتیجه برایشان مشکل است که داوطلبانه خدا را اطاعت و دنبال کنند. خدا خودش هم ما را تادیب و اصلاح می کند و ما را به راههای درست هدایت می کند و تشویق می نماید که برای کارهای اشتباهمان توبه کنیم (مزمور 94 :12، امثال سلیمان 1: 7، 6 : 23، 12: 1، 13: 1، 15: 5، اشعیا 38: 16، عبرانیان 12: 9).

برای اینکه تربیت را بطور صحیح و کتاب مقدسی بکار برد، والدین باید با نصایح کتاب مقدس دربارة تربیت آشنا باشند. کتاب امثال سلیمان پر است از حکمت درمورد بزرگ کردن بچه ها، مثل این آیه "چوب و تنبیه حکمت می بخشد، اما پسریکه بیلگام باشد مادر خود را خجل خواهد ساخت" (امثال سلیمان 29: 15). این آیه نتایج تربیت نکردن یک بچه را نشان می دهد – والدین بی حرمت می شوند. البته هدف تربیت باید برای خیریت فرزند باشد و هرگز نباید از آن بعنوان بهانه ای برای رفتار غلط و یا صدمه زدن به بچه ها استفاده کرد. و هرگز از آن نباید برای رفع عصبانیت خود استفاده کرد.

تربیت برای این است که مردم اصلاح شده راه درست را تعلیم گیرند. "لکن هر تادیب در حال نه از خوشیها بلکه از دردها مینماید اما در آخر میوة عدالت سلامتیرا برای آنانیکه از آن ریاضت یافته اند بار می آورد" (عبرانیان 12: 11). خدا با محبت تربیت می کند، همانطور هم باید این رابطه بین والدین و بچه ها باشد. تربیت بدنی هرگز نباید صدمة دائمی یا درد بوجود بیاورد. همیشه بلافاصله بعد از تنبیه بدنی باید بچه را تسلی داد و او را مطمئن کرد که دوستش دارند. این دقایق بسیار مناسبند تا به بچه تعلیم داده شود که خدا چون ما را دوست دارد ما را تنبیه می کند و اینکه بعنوان والدین، ما هم برای فرزندانمان همان کار را می کنیم.

آیا انواع دیگر تربیت ، مثل تنها گذاشتن بچه در اطاقش را می توان بجای تنبیه بدنی استفاده کرد؟ بعضی از والدین راههایی مثل تنها گذاشتن بچه در اطاقش، موقتا چیزی را از او گرفتن، و یا موقتا او را از انجام کارهایی که دوست دارد منع کردن در تشویق بچه به تغییر رفتارش کمک بیشتری می کند. اگر چنین است، حتما والدین باید این روشهایی را که رفتار بچه را به بهتر تشویق می کند بکار ببرند. در حالیکه کتاب مقدس بدون شک تنبیه بدنی را تشویق می کند، اما بیشتر از آن هدف تنبیه را اول قرار می دهد که ساختن شخصیت خدایی در فزرند است تا راه بدست آوردن آن.

چیزی که این موضوع را حتی سختتر می کند این است که دولت همه نوع تنبیه بدنی را بعنوان صدمه زدن به بچه تلقی می کند. خیلی از والدین بچه هایشان را تنبیه نمی کنند چون می ترسند که به دولت گزارش داده شده فرزندانشان را از آنها بگیرند. پس در صورتی که دولت تنبیه بدنی را غیر قانونی بداند والدین باید چه کنند؟ بر اساس رومیان 13: 1-7 والدین باید تابع دولت باشند. یک دولت هرگز نباید کلام خدا را نقض کند، تنبیه بدنی کتاب مقدسی و برای خیریت بچه است. بهر حال، ماندن بچه در خانواده اش که تا حدی تربیت می شود بهتر از این است که بچه تحت سرپرستی دولت باشد.

در افسسیان 6: 4 به پدرها گفته شده است که فرزندانشان را به خشم نیاورند. در عوض آنها را بطرق خداوند بار بیاورند. بزرگ کردن بچه در "تعلیم و تربیت خداوند" شامل اصلاح و تنبیه است و بله، دوست داشتن تنبیه بدنی.



بازگشت به خانۀ فارسی



مسیحیان چطور باید فرزندانشان را تربیت کنند؟ کتاب مقدس چه می گوید؟