Είναι Βιβλική η θεία φύση του Χριστού;




Ερώτηση: Είναι Βιβλική η θεία φύση του Χριστού;

Απάντηση:
Στην συμβολή των ιδιαίτερων δηλώσεων του Χριστού περί του εαυτού Του, οι μαθητές Του αναγνώρισαν την θεία φύση του Χριστού. Αυτοί δήλωσαν ότι ο Ιησούς έχει το δικαίωμα να συγχωράει τις αμαρτίες – κάτι που μόνο ο Θεός μπορούσε να κάνει, επειδή ο Θεός είναι αυτός τον οποίο προσβάλλουμε με την αμαρτία (Πράξεις 5:31, Κολοσσαείς 3:13, Ψαλμός 130:4, Ιερεμία 31:34). Σε σχέση με την τελευταία δήλωση, ο Ιησούς το ίδιο είπε ότι Εκείνος θα είναι αυτός που θα ‘‘ κρίνει ζώντας και νεκρούς’’ (Β’ Τιμόθεου 4:1).Ο Θωμάς αναφώνησε στο Χριστό, ‘‘ Ο Κύριός μου και ο Θεός μου!’’( Ιωάννην 20:28). Ο Παύλος καλεί τον Ιησού ‘’μεγάλο Θεό και Σωτήρα’’(Τίτου 2:13),και αναφέρει ότι πριν ακόμη ενσαρκωθεί, ο Ιησούς υπήρχε ‘‘ ως Θεός ’’(Φιλιππησίους 2:5-8). Ο συγγραφέας της επιστολής προς Εβραίους στην όψη του Ιησού λέει ‘‘Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος’’ (Εβραίους 1:8).Ο Ιωάννης εκφράζει, ‘‘Aρχικά υπήρχε ο Λόγος και ο Λόγος υπήρχε με το Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος [ο Ιησούς ]’’(Ιωάννη 1:1). Μπορούμε να δώσουμε και άλλα βιβλικά παραδείγματα τα οποία διδάσκουν περί της θεϊκής καταγωγής του Χριστού (δες Αποκάλυψη 1:17, 22:13, Α΄ Κορινθίους 10:4, Α΄ Πέτρου 2:6-8, Ψαλμοί 18:2, 95:1, Α΄ Πέτρου 5:4, Εβραίους 13:20), αλλά μόνο ένα είναι αρκετό να δείξει ότι τον Ιησού οι ακόλουθοί Του τον θεωρούσαν ως Θεό.

Στον Ιησού επίσης έχουν αποδοθεί ονόματα τα οποία είναι ενιαία στο Γιαχβέ (τυπικό όνομα του Θεού) στην Παλαιά διαθήκη. Η ονομασία της Παλαιάς Διαθήκης ‘‘λυτρωτής’’ (Ψαλμός 130:7, Οσιού 13:14) έχει χρησιμοποιηθεί για τον Ιησού στην Καινή διαθήκη (Τίτου 2;13, Αποκάλυψη 5:9). Ο Ιησούς ονομάζεται Εμμανουήλ (‘‘ο Θεός μεθ΄ημων’’ στο κατά Ματθαίου 1). Στο Ζαχαρία 12:10, ο Γιαχβέ είναι αυτός που λέει, ‘‘ και θέλουσιν επιβλέψει προς εμέ, τον οποίον εξεκέντησαν.’’ Αλλά στην Καινή Διαθήκη αυτό χρησιμοποιείται για τη σταύρωση του Ιησού (Ιωάννη 19:37, αποκάλυψη 1:7). Αν ο Γιαχβέ είναι αυτός που εξεκεντήθη και στον οποίο επίβλεψαν, και αν ο Ιησούς είναι αυτός που εξεκεντήθη και στον οποίο επίβλεψαν, τότε ο Ιησούς είναι ο Γιαχβέ. Ο Απόστολος Παύλος ερμηνεύει τον Ισαΐα 45:22-23 χρησιμοποιώντας αυτούς τους στίχους για τον Ιησού, στην επιστολή προς Φιλιππησίους 2:10-11. Παρακάτω, το όνομα του Ιησού χρησιμοποιείται εν συγκρίσει με το Γιαχβέ στην προσευχή “Eυχόμαστε να έχετε χάρη και ειρήνη από το Θεό Πατέρα και από τον Kύριό μας Iησού Xριστό’’ (Γαλάτας 1:3, Εφεσίους 1:2). Αυτό θα ήταν βλασφημία σε περίπτωση που ο Χριστός δεν ήταν θεϊκής καταγωγής. Το όνομα του Χριστού εμφανίζεται με το Γιαχβέ στην εντολή του Ιησού για το βάπτισμα “στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του Aγίου Πνεύματος ’’ (Ματθαίου 28:19, δες επίσης Β΄ Κορινθίους 13:14). Στην Αποκάλυψη ο Ιωάννης λέει ότι όλες οι δημιουργίες δοξάζουν τον Χριστό (Αρνίο) – επομένως ο Ιησούς δεν είναι δημιούργημα (5:13).

Τα έργα που μόνο ο Θεός μπορούσε να κάνει καταγράφονται στον Ιησού. Ο Ιησούς όχι μόνο ότι ανέστησε νεκρούς (Ιωάννη 5:21,11:38-44),και συγχώρησε αμαρτίες 9Πράξεις 5:31, 13:38), Εκείνος δημιούργησε και φροντίζει το σύμπαν (Ιωάννη 1:2, Κολοσσαείς 1:16-17)! Αυτό το γεγονός λαμβάνει μεγαλύτερη ισχύ όταν ληφθεί υπόψιν ότι ο Γιαχβέ ήταν μόνος κατά την διάρκεια της δημιουργίας (Ισαία 44:24). Παρακάτω, ο Ιησούς κατέχει ιδιότητες που μόνο ο Θεός μπορεί να έχει: αθανασία (Ιωάννη 8:580, πανταχού παρουσία (Ματθαίου 18:20, 28:20), παντογνωσία(Ματθαίου 16:21), παντοδυναμία (Ιωάννη 11:38-44).

Τώρα, ένα πράγμα είναι να δηλώσεις ότι είσαι θεός ή να ξεγελάσεις κάποιον να πιστέψει πως αυτό είναι αλήθεια, και κάτι εντελώς διαφορετικό να αποδείξεις πως είσαι πράγματι αυτό. Ο Χριστός πρόσφερε πολλά θαύματα ως απόδειξη της δήλωσής του ότι είναι θεός, ακόμη και αναστήθηκε από τους νεκρούς. Μερικά από τα θαύματα που έκανε ο Ιησούς είναι η μεταβολή του νερού σε κρασί, (Ιωάννην 2:7), περπάτημα πάνω στα νερά της λίμνης (Ματθαίου 14:25), πολλαπλασιασμό multiplying φυσικών αντικειμένων (Ιωάννη 6:11), θεραπεία του τυφλού (Ιωάννη 9:7), του παραλύτου (Μάρκου 2:3), και του αρρώστου (Ματθαίου 9:35; Μάρκου1:40–42), και ακόμη ανάσταση ανθρώπων από τους νεκρούς (Ιωάννη 11:43–44; Λουκά 7:11–15; Μάρκου 5:35). Επί τούτου ο Χριστός ο ίδιος αναστήθηκε από τους νεκρούς. Πέρα από αυτούς αποκαλουμένους θανάτους και αναστάσεις των θεών της παγανιστικής μυθολογίας, τίποτα όμοιο της αναστάσεως δεν δήλωσε σοβαρά ούτε μία θρησκεία – και ούτε καμία άλλη δήλωση δεν έχει τόσο επιπρόσθετες γραπτές επιβεβαιώσεις. Κατά τον Δρ. Γέρι Χέμπερμας , υπάρχουν το ελάχιστο δώδεκα ιστορικά γεγονότα που ακόμη και μη Χριστιανοί, σχολαστικοί κριτικοί πρέπει να παραδεχτούν:

1. Ο Ιησούς πέθανε αφού σταυρώθηκε.
2. Ενταφιάστηκε.
3. Ο θάνατός του προκάλεσε λύπη και απελπισία στους μαθητές Του.
4. Ο τάφος του Χριστού βρέθηκε ( ή δηλώθηκε ότι βρέθηκε) κενός, μερικές μέρες αργότερα.
5. Οι μαθητές πίστεψαν ότι είδαν τον αναστημένο Ιησού.
6. Μετά από αυτό οι μαθητές από ανθρώπους που αμφιβάλλουν, μετατράπηκαν σε τολμηρούς πιστούς.
7. Αυτό το μήνυμα ήταν το κέντρο του κηρύγματος στην πρώτη Εκκλησία.
8. Αυτό το μήνυμα κηρύχθηκε στην Ιερουσαλήμ.
9. Αποτέλεσμα αυτού του κηρύγματος ήταν η γέννηση της Εκκλησίας και η αύξησή της.
10. Η ημέρα της Αναστάσεως, η Κυριακή, αντικατέστησε το Σάββατο, ως πρωταρχική μέρα της δοξασίας.
11. Ο Ιάκωβος, ο σκεπτικιστής, επίσης πίστεψε όταν είδε τον αναστημένο Χριστό και γ’ αυτό άλλαξε.
12. Ο Παύλος, εχθρός των Χριστιανών, άλλαξε μετά από εμπειρία του κατά την οποία πίστεψε ότι του εμφανίστηκε ο αναστημένος Χριστός.

Ακόμη και αν κάποιος αντιτασσόταν σ΄αυτή την ειδική λίστα, μόνο μερικές είναι αρκετές να αποδείξουν την ανάσταση και να επαληθεύσουν το ευαγγέλιο: Ο θάνατος του χριστού, η ταφή, η ανάσταση και η επανεμφάνιση (Α΄ Κορινθίους 15:1-5). Μέχρις ότου βρεθούν ίσως κάποιες θεωρίες που θα εξηγήσουν ένα ή δύο από τα προαναφερθέντα γεγονότα, μόνο η ανάσταση εξηγεί όλα αυτά. Οι κριτικοί παραδέχονται ότι οι μαθητές δήλωσαν ότι είδαν τον αναστημένο Χριστό. Ούτε το ψέμα, ούτε η ψευδαίσθηση δεν μπορεί να αλλάξει τους ανθρώπους όπως ακριβώς αυτό έκανε η ανάσταση. Πρώτον, τι θα κέρδιζαν μ΄αυτό; Ο Χριστιανισμός δεν ήταν δημοφιλής και σίγουρα δεν θα τους εισέφερε κάποια χρήματα. Δεύτερον, οι ψεύτες δεν είναι καλοί μάρτυρες. Δεν υπάρχει καλύτερη εξήγηση από την ανάσταση για την ετοιμότητα των μαθητών να πεθάνουν για την πίστη τους με φρικτό θάνατο. Ναι, πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν για το ψέμα που νομίζουν ότι είναι αλήθεια, αλλά κανείς δεν πεθαίνει για κάτι που γνωρίζει ότι δεν είναι αλήθεια.

Συμπέρασμα: Ο Χριστός δήλωσε ότι είναι ο Γιαχβέ, ότι είναι θεϊκής καταγωγής (όχι κάποιος "θεός" – αλλά ο μόνος αληθινός Θεός),οι ακόλουθοί Του(Εβραίοι τους οποίους σκανδάλιζε η ειδωλολατρία) Τον πίστεψαν και τον θεώρησαν ως αληθινό Θεό. Ο Χριστός απέδειξε την θεία φύση Του με θαύματα συμπεριλαμβανομένου και της αναστάσεως η οποία άλλαξε τον κόσμο. Καμία άλλη υπόθεση δεν μπορεί να εξηγήσει αυτά τα γεγονότα.



Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα



Είναι Βιβλική η θεία φύση του Χριστού;