Ποια είναι η ιστορία του Χριστιανισμού;




Ερώτηση: Ποια είναι η ιστορία του Χριστιανισμού;

Απάντηση:
Η ιστορία του Χριστιανισμού είναι στην πραγματικότητα η ιστορία του Δυτικού πολιτισμού. Ο Χριστιανισμός είχε διάχυτη επιρροή στο σύνολο της κοινωνίας – στην τέχνη, τη γλώσσα, την πολιτική, στην νομοθεσία, την οικογενειακή ζωή, τις ημερομηνίες του ημερολογίου, την μουσική, ακόμα και στον ίδιο τον τρόπο που σκεφτόμαστε, όλα έχουν χρωματιστεί από την Χριστιανική επιρροή για σχεδόν δύο χιλιετίες. Γι΄ αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την ιστορία της εκκλησίας.

Η Αρχή της Εκκλησίας
Η εκκλησία ξεκίνησε 50 ημέρες μετά την ανάσταση του Ιησού (35 μ.Χ.). Ο Ιησούς είχε υποσχεθεί ότι θα χτίσει την εκκλησία Του (Κατά Ματθαίον 16:18) και με την έλευση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής (Πράξεις 2:1-4), η εκκλησία επίσημα ξεκίνησε. Τρεις χιλιάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κήρυγμα του Πέτρου εκείνη την ημέρα και επιλέξανε να ακολουθήσουν τον Χριστό.

Οι νεοφώτιστοι στον Χριστιανισμό ήταν Εβραίοι ή προσήλυτοι στον Ιουδαϊσμό και η εκκλησία είχε το κέντρο της στην Ιερουσαλήμ. Γι΄ αυτό, ο Χριστιανισμός θεωρήθηκε αρχικά ως μια Ιουδαϊκή αίρεση, παρόμοια με τους Φαρισαίους, τους Σαδδουκαίους ή τους Εσσαίους. Ωστόσο, αυτό που κήρυτταν οι απόστολοι ήταν ριζικά διαφορετικό από ότι δίδασκαν οι άλλες Εβραϊκές ομάδες. Ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας (ο χρισμένος Βασιλιάς) που είχε έρθει για να εκπληρώσει τον Νόμο (Κατά Ματθαίον 5:17) και να κάνει μια νέα διαθήκη βασισμένη στον θάνατό Του (Κατά Μάρκον 14:24). Αυτό το μήνυμα, με την κατηγορία ότι είχαν σκοτώσει τον Μεσσία τους, εξόργισε πολλούς Εβραίους ηγέτες, και μερικοί, όπως ο Σαούλ από την Ταρσό, έδρασαν για την εξάλειψή της «Οδού» (Πράξεις 9:1-2).

Είναι σχετικά σωστό να πούμε ότι ο Χριστιανισμός έχει τις ρίζες του στον Ιουδαϊσμό. Η Παλαιά Διαθήκη έθεσε τα θεμέλια για την Καινή Διαθήκη και είναι αδύνατον να κατανοήσουμε πλήρως τον Χριστιανισμό χωρίς γνώση της Παλαιάς Διαθήκης (Δέστε τα βιβλία Κατά Ματθαίον και Προς Εβραίους). Η Παλαιά Διαθήκη εξηγεί την αναγκαιότητα ενός Μεσσία, περιέχει την ιστορία του λαού του και προβλέπει τον ερχομό του. Στη Καινή Διαθήκη, στη συνέχεια, είναι όλα σχετικά με τον ερχομό του Μεσσία και το έργο Του για να μας σώσει από την αμαρτία. Κατά την διάρκεια της ζωής Του, ο Ιησούς εκπλήρωσε πάνω από 300 συγκεκριμένες προφητείες, αποδεικνύοντας ότι ήταν Αυτός που η Παλαιά Διαθήκη είχε προβλέψει.

Η Ανάπτυξη της πρώτης Εκκλησίας
Οι πόρτες της εκκλησίας άνοιξαν για τους Εθνικούς, λίγο καιρό μετά την Πεντηκοστή. Ο ευαγγελιστής Φίλιππος κηρύττει στους Σαμαρείτες (Πράξεις 8:5) και πολλοί από αυτούς πίστεψαν στον Χριστό. Ο απόστολος Πέτρος κηρύττει στην Εθνική οικογένεια του Κορνηλίου (Πράξεις 10) και αυτοί, επίσης, έλαβαν το Άγιο Πνεύμα. Ο απόστολος Παύλος (ο πρώην διώκτης της εκκλησίας) διαδίδει το ευαγγέλιο σε ολόκληρο τον Ελληνορωμαϊκό κόσμο, φτάνοντας στην ίδια τη Ρώμη (Πράξεις 28:16) και ενδεχομένως μέχρι την Ισπανία.

Το 70 μ.Χ., το έτος που η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε, τα περισσότερα βιβλία της Καινής Διαθήκης είχαν ολοκληρωθεί και κυκλοφορούσαν μεταξύ των εκκλησιών. Για τα επόμενα 240 χρόνια, οι Χριστιανοί διώχθηκαν από τη Ρώμη – μερικές φορές τυχαία, άλλες φορές με διάταγμα της κυβέρνησης.

Στο 2ο και 3ο αιώνα, η ηγεσία της εκκλησίας γινόταν όλο και περισσότερο ιεραρχική καθώς οι αριθμοί αυξήθηκαν. Πολλές αιρέσεις εμφανίστηκαν και αντικρούστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και ο κανόνας της Καινής Διαθήκης συμφωνήθηκε. Η δίωξη συνέχισε να εκτείνεται.

Η Άνοδος της Ρωμαϊκής Εκκλησίας
Το 312 μ.Χ., ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ισχυρίστηκε ότι είχε μια εμπειρία μεταστροφής. Εβδομήντα χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδοσίου, ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δόθηκαν θέσεις τιμής στους Επισκόπους, στην κυβέρνηση και το 400 μ.Χ. οι όροι «Ρωμαίος» και «Χριστιανός» ήταν σχεδόν συνώνυμες.

Μετά τον Κωνσταντίνο, οι Χριστιανοί δεν διώκονταν πλέον. Με τον καιρό, οι Παγανιστές ήταν αυτοί που τέθηκαν σε διωγμό εκτός αν «μεταστρέφονταν» στον Χριστιανισμό. Τέτοιες μεταστροφές ανάγκασαν πολλούς ανθρώπους να εισέλθουν στην εκκλησία χωρίς μια πραγματική αλλαγή της καρδιάς. Οι Παγανιστές έφεραν μαζί τους τα είδωλά και τις πρακτικές τους και η εκκλησία άλλαξε: εικόνες, περίτεχνες αρχιτεκτονικές, προσκυνήματα και η προσκύνηση των αγίων προστέθηκαν στην απλότητα της λατρείας της πρώτης εκκλησίας. Ταυτόχρονα, μερικοί Χριστιανοί αποσύρθηκαν από τη Ρώμη, επιλέγοντας να ζήσουν απομονωμένα ως μοναχοί και ξεκίνησε ο νηπιοβαπτισμός ως τρόπος λύτρωσης από το προπατορικό αμάρτημα.

Στους επόμενους αιώνες, έγιναν διάφορες οικουμενικές σύνοδοι σε μια προσπάθεια να καθοριστεί το επίσημο δόγμα της εκκλησίας, να αποδοκιμαστούν λάθη και να συμφιλιωθούν αντιμαχόμενες πλευρές. Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αποδυναμώθηκε, η εκκλησία έγινε πιο δυνατή και πολλές διαφωνίες ξέσπασαν μεταξύ των εκκλησιών της Δύσης και εκείνων της Ανατολής. Η Δυτική εκκλησία, με έδρα τη Ρώμη, ισχυρίστηκε αποστολική εξουσία έναντι των άλλων εκκλησιών. Ο επίσκοπος της Ρώμης είχε αρχίσει να αυτοαποκαλείται «Πάπας» (ο Πατέρας). Αυτό δεν έγινε αρεστό από την Ανατολική (Ελληνική) εκκλησία, με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Θεολογικές, πολιτικές, διαδικαστικές και γλωσσικές διαφορές συνέβαλαν στο Μεγάλο Σχίσμα το 1054, κατά το οποίο η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η Ορθόδοξη Εκκλησία αφόρισαν η μια την άλλη και έσπασαν όλους τους δεσμούς.

Ο Μεσαίωνας
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στην Ευρώπη, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία συνέχισε να κατέχει την εξουσία, με τους Πάπες να αξιώνονται εξουσία πάνω σε όλα τα επίπεδα της ζωής και ζώντας ως βασιλιάδες. Η διαφθορά και η απληστία στην ηγεσία της εκκλησίας ήταν σύνηθες φαινόμενο. Από το 1095 ως το 1204 οι Πάπες ενέκριναν μια σειρά αιματηρών και ακριβών σταυροφοριών, σε μια προσπάθεια να αποκρούσουν την άνοδο του Μουσουλμανισμού και να απελευθερώσουν την Ιερουσαλήμ.

Η Μεταρρύθμιση
Στο πέρασμα των χρόνων, πολλά άτομα είχαν προσπαθήσει να επιστήσουν την προσοχή στις θεολογικές, πολιτικές παραβιάσεις καθώς και στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Όλοι φιμώθηκαν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο. Αλλά το 1517, ένας Γερμανός μοναχός που ονομάζονταν Μαρτίνος Λούθηρος εναντιώθηκε στην εκκλησία και όλοι το άκουσαν. Με τον Λούθηρο ήρθε η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και ο Μεσαίωνας ήρθε στο τέλος του.

Οι Μεταρρυθμιστές, όπως ο Λούθηρος, ο Καλβίνος και ο Ζβίγγλιος, διέφεραν σε πολλά λεπτά θεολογικά σημεία αλλά συμφωνούσαν στην υπεροχή της Αγίας Γραφής έναντι της εκκλησιαστικής παράδοσης και στο γεγονός ότι οι αμαρτωλοί σώζονται κατά χάρη μέσω της πίστης και μόνο, πέρα από τα έργα (Προς Εφεσίους 2:8-9).

Παρά το γεγονός, ότι ο Καθολικισμός έκανε μια επάνοδο στην Ευρώπη και μια σειρά πολέμων μεταξύ των Προτεσταντών και των Καθολικών ακολούθησε, η Μεταρρύθμιση κατάφερε να μειώσει την εξουσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και βοήθησε να ανοίξει η πόρτα για την σύγχρονη εποχή.

Η εποχή των Ιεραποστολών
Από το 1790 ως το 1900, η εκκλησία έδειξε ένα άνευ προηγουμένου ενδιαφέρον για το ιεραποστολικό έργο. Ο Αποικισμός άνοιξε τα μάτια στην ανάγκη των ιεραποστολών και η εκβιομηχάνιση παρείχε στους ανθρώπους την οικονομική δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν τους ιεραποστόλους. Ιεραπόστολοι πήγαν σε όλο τον κόσμο κηρύττοντας το ευαγγέλιο και ιδρύθηκαν εκκλησίες σε όλο τον κόσμο.

Η σύγχρονη Εκκλησία
Σήμερα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η Ορθόδοξη Εκκλησία έχουν κάνει βήματα για να διορθώσουν τις σχέσεις τους, όπως και οι Καθολικοί και οι Λουθηρανοί. Η Ευαγγελική εκκλησία είναι ανεξάρτητη και ισχυρές ρίζες στη μεταρρυθμιστική θεολογία. Η εκκλησία είδε την άνοδο του Πεντηκοστιανισμού, της χαρισματικής κίνησης, του οικουμενισμού και διάφορες αιρέσεις.

Τι μάθαμε από την ιστορία μας
Αν δεν μάθαμε τίποτα άλλο από την εκκλησιαστική ιστορία, θα πρέπει τουλάχιστον να αναγνωρίσουμε την σημασία να επιτρέπουμε «Ο λόγος τού Χριστού ας κατοικεί μέσα (μας) πλούσια…» (Κολοσσαείς 3:16). Ο καθένας μας είναι υπεύθυνος να γνωρίζει τι λέει η Αγία Γραφή και να ζει μ΄ αυτή. Όταν η εκκλησία ξεχνά τι διδάσκει η Αγία Γραφή και αγνοεί όσα δίδαξε ο Ιησούς τότε βασιλεύει το χάος.

Υπάρχουν πολλές εκκλησίες σήμερα αλλά μόνο ένα ευαγγέλιο. Είναι μια η«… πίστη, η οποία μια φορά για πάντα παραδόθηκε στους αγίους» (Ιούδας 3). Ας είμαστε προσεχτικοί να διατηρήσουμε την πίστη και να την μεταδώσουμε χωρίς αλλοιώσεις και ο Κύριος θα συνεχίσει να τηρεί την υπόσχεσή Του να χτίσει την εκκλησία Του.



Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα



Ποια είναι η ιστορία του Χριστιανισμού;