Είναι η ομιλία γλωσσών απόδειξη κατοχής του Αγίου Πνεύματος;




Ερώτηση: Είναι η ομιλία γλωσσών απόδειξη κατοχής του Αγίου Πνεύματος;

Απάντηση:
Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις στο βιβλίο των Πράξεων όπου η ομιλία γλωσσών συνοδεύτηκε από την λήψη του Αγίου Πνεύματος Πράξεις 2:4, 10:44-46 και 19:6. Ωστόσο, αυτές οι τρεις περιπτώσεις είναι οι μοναδικές μέσα στη Γραφή όπου η ομιλία γλωσσών είναι απόδειξη λήψης του Αγίου Πνεύματος. Στο βιβλίο των Πράξεων, περιγράφεται ότι χιλιάδες άνθρωποι πίστεψαν στον Ιησού και δεν υπάρχει τίποτα σχετικά με αυτούς να μιλάνε γλώσσες.(Πράξεις 2:41, 8:5-25, 16:31-34, 21:20). Πουθενά στην Καινή Διαθήκη δεν διδάχτηκε ότι η ομιλία γλωσσών είναι η μοναδική απόδειξη ότι κάποιος έχει λάβει το Άγιο Πνεύμα. Στην πραγματικότητα, η Καινή Διαθήκη διδάσκει το αντίθετο. Μαθαίνουμε ότι ο κάθε πιστός εν Χριστώ έχει το Άγιο Πνεύμα (Προς Ρωμαίους 8:9, Α΄ Κορινθίους 12:13, Εφεσίους 1:13-14) αλλά ο κάθε πιστός δεν μιλάει γλώσσες (Α΄ Κορινθίους 12:29-31).

Γιατί, λοιπόν η ομιλία γλωσσών σ΄ αυτά τα τρία κείμενα στις Πράξεις ήταν απόδειξη λήψης του Αγίου Πνεύματος; Στις Πράξεις 2 καταγράφεται ότι οι Απόστολοι βαπτίστηκαν με Άγιο Πνεύμα και ενδυναμώθηκαν από Αυτόν για να διακηρύξουν το Ευαγγέλιο. Οι Απόστολοι είχαν την δυνατότητα να μιλάνε σε άλλες διαλέκτους (γλώσσες) έτσι ώστε να μπορούν να μοιράζονται την αλήθεια με τους ανθρώπους στην δικιά τους γλώσσα. Στις Πράξεις 10 καταγράφεται ότι ο Απόστολος Πέτρος στάλθηκε να μοιραστεί το Ευαγγέλιο με ανθρώπους που δεν ήταν Ιουδαίοι. Ο Πέτρος και οι πρώτοι Χριστιανοί, όντας Εβραίοι θα είχαν μεγάλη δυσκολία να δεχτούν Εθνικούς (μη Εβραίους) στην Εκκλησία. Ο Θεός επέτρεψε στους Εθνικούς να μιλάνε γλώσσες για να δείξει ότι είχαν λάβει το ίδιο Άγιο Πνεύμα με τους Αποστόλους. (Πράξεις 10:47, 11:17).

Οι Πράξεις 10:44-47 περιγράφει αυτό: «Ενώ ο Πέτρος ακόμα μιλούσε αυτά τα λόγια, το Πνεύμα το Άγιο ήρθε επάνω σε όλους αυτούς που άκουγαν τον λόγο. Και οι πιστοί, που ήσαν από την περιτομή, εκπλάγηκαν, όσοι είχαν έρθει μαζί με τον Πέτρο, ότι η δωρεά τού Αγίου Πνεύματος ξεχύθηκε και επάνω στα έθνη. Επειδή, τους άκουγαν να μιλούν γλώσσες, και να μεγαλύνουν τον Θεό. Τότε, ο Πέτρος αποκρίθηκε: Μήπως μπορεί κανείς να εμποδίσει το νερό, ώστε να μη βαπτιστούν αυτοί, οι οποίοι έλαβαν το Πνεύμα το Άγιο όπως και εμείς;» Ο Πέτρος αργότερα αναφέρεται ξανά σ΄ αυτή την περίπτωση ως απόδειξη ότι ο Θεός πραγματικά έσωζε τους Εθνικούς (Πράξεις 15:7-11).

Η ομιλία γλωσσών δεν παρουσιάζεται πουθενά ως κάτι που όλοι οι Χριστιανοί θα πρέπει να περιμένουν όταν δέχονται τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα τους και γι΄ αυτό βαπτίζονται με το Άγιο Πνεύμα. Στην πραγματικότητα, από όλες τις περιπτώσεις μεταστροφής στην Καινή Διαθήκη, μόνο για δύο καταγράφεται η ομιλία γλωσσών μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Οι γλώσσες ήταν ένα θαυματουργό δώρο που δίνονταν για συγκεκριμένο σκοπό και για ένα συγκεκριμένο χρόνο. Δεν ήταν και ποτέ δεν υπήρξε, η μοναδική απόδειξη λήψης του Αγίου Πνεύματος.



Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα



Είναι η ομιλία γλωσσών απόδειξη κατοχής του Αγίου Πνεύματος;