Zijn de Katholieke geloofsovertuigingen en gebruiken Bijbels?



Vraag: "Zijn de Katholieke geloofsovertuigingen en gebruiken Bijbels?"

Antwoord:
De belangrijkste vraag over elke kerk en haar gebruiken zou de volgende moeten zijn: “Is deze Bijbels?” Als een leerstelling Bijbels is (in de context gezien), dan zou deze geaccepteerd moeten worden. Als dat niet zo is, dan zou deze moeten worden afgewezen. God heeft meer interesse in de vraag of een kerk Zijn wil uitvoert en Zijn Woord gehoorzaamt dan of deze een lijn van opvolging tot aan de apostelen van Jezus kan terugvolgen. Jezus was zeer bezorgd over mensen die het Woord van God zouden achterlaten om in plaats daarvan de tradities van mensen te volgen (Marcus 7:7). Tradities zijn op zichzelf niet eens verkeerd… er bestaan goede en waardevolle tradities. Nogmaals, de vraag moet zijn of een doctrine, gebruik of traditie Bijbels is. Waar staat de Rooms-Katholieke Kerk dan ten opzichte van het Woord van God?

Verlossing: De Rooms-Katholieke Kerk leert haar volgelingen dat verlossing door middel van een regeneratie tijdens het doopsel wordt verkregen en dat deze door middel van de Katholieke sacramenten in stand wordt gehouden, tenzij een bewuste zondige daad wordt gepleegd die deze toestand van heiligende genade verbreekt. De Bijbel leert ons dat we verlost zijn uit genade, die wordt verkregen door gewoonweg te geloven (Efeziërs 2:8-9), en dat goede daden het gevolg zijn van een veranderd hart, dat in de verlossing wordt gevormd (Efeziërs 2:10; 2 Korintiërs 5:17) en de vrucht is van ons nieuwe leven in Christus (Johannes 15).

Verzekering van de verlossing: De Rooms-Katholieke Kerk onderwijst dat verlossing niet gegarandeerd of verzekerd kan worden. 1 Johannes 5:13 stelt dat de brief 1 Johannes werd geschreven met het doel om gelovigen te verzekeren van de ZEKERHEID van hun verlossing.

Goede daden: De Rooms-Katholieke Kerk stelt dat Christenen gered worden door deugdelijke daden (beginnend met het doopsel) en dat de verlossing door goede daden in stand wordt gehouden (het ontvangen van de sacramenten, het biechten van zonde tegenover een priester, etcetera). De Bijbel stelt dat Christenen door middel van hun geloof uit genade worden gered, volledig onafhankelijk van daden (Titus 3:5; Efeziërs 2:8-9; Galaten 3:10-11; Romeinen 3:19-24).

Doop: In het Nieuwe Testament wordt de doop ALTIJD uitgevoerd NADAT een reddend geloof in Christus plaatsvindt. De doop / het doopsel is niet de manier waarop we gered kunnen worden; het is het geloof in het Evangelie dat ons verlost (1 Korintiërs 1:14-18; Romeinen 10:13-17). De Rooms-Katholieke Kerk onderwijst dat baby’s / kleine kinderen door het doopsel vernieuwd worden, een gebruik dat nergens in de Schrift wordt aangetroffen. De enige mogelijke aanwijzing voor het kinderdoopsel in de Bijbel waar de Rooms-Katholieke Kerk zich op zou kunnen beroepen is dat het hele huishouden van de gevangenisbewaarder in Filippi werd gedoopt (Handelingen 16:33). Maar, in de context wordt nooit over baby’s gesproken. Handelingen 16:31 verkondigt dat verlossing door geloof wordt verkregen. Paulus sprak in vers 32 tot alle huisgenoten van de gevangenisbewaarder, en al zijn huisgenoten geloofden nu in God (vers 34). Deze passage ondersteunt alleen de doop van mensen die reeds geloven, niet de kinderdoop.

Bidden: De Rooms-Katholieke Kerk leert Katholieken om niet alleen tot God te bidden, maar ook om Maria en de heiligen in hun gebeden aan te roepen. Dit in tegenstelling tot de Schrift, waarin ons wordt geleerd om alleen tot God te bidden (Matteüs 6:9; Lucas 18:1-7).

Priesterschap: De Rooms-Katholieke Kerk onderwijst dat er een verschil bestaat tussen de geestelijkheid en de “leken”, terwijl het Nieuwe Testament ons leert dat alle gelovigen het priesterschap vormen (1 Petrus 2:9).

Sacramenten: De Rooms-Katholieke Kerk onderwijst dat een gelovige met genade wordt gevuld wanneer hij of zij de sacramenten ontvangt. Een dergelijk idee kan nergens in de Schrift worden gevonden.

Biecht: De Rooms-Katholieke Kerk onderwijst dat de enige manier om vergeving voor zonden te ontvangen bestaat uit het opbiechten van deze zonden tegenover een priester (tenzij de gelovige wordt belet dit te doen). In tegenstelling hiermee leert de Schrift ons dat zonden tegenover God moeten worden bekend (1 Johannes 1:9).

Maria: De Rooms-Katholieke Kerk onderwijst, onder andere, dat Maria de Koningin van de Hemel is, een eeuwige maagd en de “mede-verlosser” die ten hemel steeg. In de Schrift wordt zij afgeschilderd als een gehoorzame, gelovige dienaar van God, die de moeder van Jezus werd. Geen enkele van de andere eigenschappen die de Rooms-Katholieke Kerk aan haar toekent heeft een Bijbelse basis. Het idee dat Maria een “mede-verlosser” of een tweede bemiddelaar tussen God en de mens zou zijn is niet alleen een idee dat alleen buiten de Bijbel wordt aangetroffen, maar ook een idee dat tegenstrijdig aan de Bijbel is. Handelingen 4:12 verkondigt dat Jezus de enige verlosser is. 1 Timoteüs 2:5 verkondigt dat Jezus de enige bemiddelaar tussen God en de mens is.

We kunnen vele andere voorbeelden geven, maar de bovenstaande zaken identificeren al duidelijk dat de Katholieke Kerk onbijbels is. Elke Christelijk kerkgenootschap heeft tradities en praktijken die niet expliciet op de Schrift zijn gebaseerd. Dat is de reden waarom de Schrift de standaard voor het Christelijk geloof en de Christelijke gebruiken moet zijn. Het Woord van God is altijd waar en betrouwbaar. Dit kan niet altijd over kerktradities worden beweerd. Onze richtlijn moet zijn: “Wat zegt de Schrift?” (Romeinen 4:3; Galaten 4:30; Handelingen 17:10). 2 Timoteüs 3:16-17 verkondigt: “Elk schriftwoord is door God geïnspireerd en is dus bruikbaar voor het onderricht, voor het weerleggen van dwalingen, voor de verbetering van de zeden en voor de opvoeding tot een rechtschapen leven, zodat de mens van God berekend is voor zijn taak en toegerust is voor elk goed werk.”


Terug naar Nederlandse home page



Aanbevolen door GotQuestions.org:



Zijn de Katholieke geloofsovertuigingen en gebruiken Bijbels?