www.GotQuestions.org/Nederlands




Vraag: "Wat zegt de Bijbel over scheiden en hertrouwen?"

Antwoord:
Op de eerste plaats is het, ongeacht welk standpunt je inneemt over scheidingen, belangrijk om de woorden in Maleachi 2:16a uit de Bijbel te onthouden: “Want de HEER, de God van Israël, zegt dat hij het verafschuwt wanneer een man zijn vrouw wegstuurt”. Volgens de Bijbel is het God’s plan dat een huwelijk een toewijding voor het leven is. “Ze zijn dan niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden” (Matteüs 19:6). Maar God realiseert zich, omdat er twee zondige mensen betrokken zijn bij een huwelijk, dat een scheiding soms kan plaatsvinden. In het Oude Testament vaardigde Hij wetten uit om de rechten van gescheiden mensen te beschermen, in het bijzonder vrouwen (Deuteronomium 24:1-4). Jezus wees er op dat deze wetten waren uitgevaardigd vanwege de harteloosheid van de mensen, niet omdat dit God’s wil was (Matteüs 19:8).

De controverse over de vraag of scheiden en hertrouwen al dan niet zijn toegestaan volgens de Bijbel draait vooral rond de woorden van Jezus in Matteüs 5:32 en 19:9. De zinsnede “anders dan uit oorzake van hoererij” (zie bijvoorbeeld de Statenvertaling) is de enige reden in de Schriftteksten die mogelijkerwijs God’s toestemming zou kunnen geven voor scheiden en hertrouwen. Veel mensen interpreteren deze “uitzonderingsvoorwaarde” alsof deze over “ontrouw” in de verlovingsperiode zou gaan. Volgens Joods gebruik werden een man en een vrouw als getrouwd gezien, ook al waren zij nog steeds slechts verloofd. Immoreel gedrag tijdens deze verlovingsperiode zou dan de enige geldige reden voor een scheiding zijn.

Maar, het Griekse woord dat vertaald werd als “hoererij” (“ontucht” in sommige andere vertalingen), is een woord dat elke vorm van sexuele immoraliteit kan betekenen. Het kan overspel, prostitutie, echtbreuk, etcetera betekenen. Jezus zegt mogelijk dat een scheiding toelaatbaar is als er sexuele immoraliteit heeft plaatsgevonden. Sexuele relaties zijn een dusdanig integraal onderdeel van het huwelijk dat man en vrouw “ één lichaam worden” (Genesis 2:24; Matteüs 19:5; Efeziërs 5:31). Daarom zou het verbreken van deze verbintenis door sexuele relaties buiten het huwelijk een geoorloofde reden voor een scheiding kunnen zijn. Als dat zo is, dan had Jezus ook het hertrouwen in deze passage in gedachten. De zinsnede “en met een ander trouwt” (Matteüs 19:9) geeft aan dat scheiden en hertrouwen toegestaan zijn wanneer deze uitzonderlijke situatie optreedt, hoe deze ook geïnterpreteerd wordt. Het is belangrijk om op te merken dat alleen de onschuldige partij wordt toegestaan om te hertrouwen. Hoewel het niet als zodanig in de tekst wordt vermeld, is de toestemming voor het hertrouwen na een scheiding een genadevol geschenk van God voor degene tegenover wie gezondigd werd, niet voor degene die zich aan sexuele immoraliteit overgaf. Er kunnen misschien wel situaties bestaan waarin de “schuldige” toegestaan wordt te hertrouwen – maar een dergelijk concept wordt niet in de tekst onderwezen.

Sommigen interpreteren 1 Korintiërs 7:15 als nog een “uitzondering” die hertrouwen toestaat als de niet-gelovige echtgeno(o)t(e) scheidt van een gelovige. Maar in deze context wordt hertrouwen niet genoemd, maar stelt de tekst slechts dat een gelovige niet aan het huwelijk is gebonden als een ongelovige echtgeno(o)t(e) hem of haar wil verlaten. Anderen beweren dat misbruik (van partner of kind) een geldige reden is voor een scheiding hoewel dit niet als zodanig in de Bijbel wordt vermeld. Hoewel dit misschien inderdaad wel het geval zou kunnen zijn, is het nooit wijs om aannames te doen over het Woord van God.

Soms wordt in het debat over de “uitzonderingsclausule” uit het oog verloren dat, wat “hoererij” of “ontucht” dan ook precies mag betekenen, dit een toestemming geeft voor echtscheiding, maar niet dat een echtscheiding hierdoor vereist is. Zelfs wanneer er overspel is gepleegd kan een stel, door God’s gratie, leren om te vergeven en om te beginnen met het opnieuw opbouwen van hun huwelijk. God heeft ons al zoveel meer vergeven. We kunnen zeker Zijn voorbeeld volgen en zelfs de zonde van overspel vergeven (Efeziërs 4:32). Maar in veel gevallen toont de echtgeno(o)t(e) geen berouw en gaat gewoon verder met zijn of haar sexuele immoraliteit. Dat is wanneer Matteüs 19:9 mogelijkerwijs toegepast kan worden. Velen richten hun vizier na een scheiding ook te snel op een nieuw huwelijk, terwijl God misschien wel van hen verlangt dat ze vrijgezel blijven. God roept soms ook mensen op om vrijgezel te blijven zodat hun aandacht niet verdeeld is (1 Korintiërs 7:32-35). Een nieuw huwelijk na een scheiding zou in sommige omstandigheden een optie kunnen zijn, maar dat betekent niet dat het de enige optie is.

Het is verontrustend dat de scheidingspercentages onder praktiserende Christenen bijna even hoog zijn als die in de ongelovige wereld. De Bijbel maakt in overvloed duidelijk dat God scheidingen haat (Maleachi 2:16) en dat verzoening en vergeving de merktekens zouden moeten zijn van het leven van een gelovige (Lucas 11:4; Efeziërs 4:32). Maar God herkent dat scheidingen zullen plaatsvinden, zelfs onder Zijn kinderen. Een gescheiden en/of hertrouwde gelovige hoeft zich niet minder geliefd door God te voelen, zelfs als zijn scheiding en/of nieuwe huwelijk niet onder de mogelijke uitzonderingsclausule valt die in Matteüs 19:9 wordt genoemd. God gebruikt vaak zelfs de zondige ongehoorzaamheid van Christenen om een groot goed te bewerkstelligen.

© Copyright 2002-2014 Got Questions Ministries.