Zijn de zeven Katholieke sacramenten Bijbels?





Vraag: "Zijn de zeven Katholieke sacramenten Bijbels?"

Antwoord:
“De sacramenten zijn werkzame tekenen van de genade, ingesteld door Christus en toevertrouwd aan de kerk, waardoor ons het goddelijk leven verleend wordt” (uit de Catechismus van de Katholieke Kerk). De Rooms-katholieke Kerk zegt dat God weliswaar zonder uiterlijke symbolen (sacramenten) genade aan de mens geeft, maar er toch voor heeft gekozen om ook door middel van zichtbare symbolen genade aan de mens te verlenen. Omdat God dit gedaan heeft, zou de mens dwaas zijn als hij geen gebruik zou maken van dit door God aangereikte hulpmiddel om geheiligd te worden.

Om als een “sacrament” te kunnen worden aangemerkt, moet dit uiterlijke teken volgens de Rooms-katholieke Kerk aan de volgende drie criteria voldoen: a) het externe, dat wil zeggen een redelijkerwijs waarneembaar teken van de heiligende genade, b) de ontvangst van heiligende genade, c) de instelling ervan door God, of nauwkeuriger, door de Godmens Jezus Christus. Sacramenten zijn dus niet slechts een symbolisatie; men gelooft dat deze feitelijk heiligende genade aan de ontvanger overdragen. De Rooms-katholieke Kerk gelooft dat al haar zeven sacramenten door Christus Zelf werden ingesteld. Er zijn zeven Rooms-katholieke Sacramenten, en wel de volgende:

1) Het Doopsel; de Rooms-katholieke Kerk beweert dat het doopsel de erfzonde verwijdert, terwijl de heiligende genade wordt ontvangen.

2) De Biecht, waarin iemand zijn of haar zonden aan een priester belijdt.

3) De Eucharistie, die als de ontvangst en de consumptie van het feitelijke lichaam en bloed van Christus wordt beschouwd.

4) Het Vormsel, een formele toelating tot de kerk die gepaard gaat met een bijzondere zalving van de Heilige Geest.

5) De Ziekenzalving (of het Heilig Oliesel), die op een stervend mens wordt toegepast om hem of haar geestelijke en lichamelijke kracht te verstrekken ter voorbereiding op de hemel. Wanneer deze ziekenzalving gecombineerd wordt met de biecht en de Eucharistie, dan worden ze de “laatste sacramenten” genoemd (soms ook de “bediening”).

6) De Wijding. Dit is het proces waarmee mannen in de geestelijkheid worden ingewijd.

7) Het Huwelijk. Dit geeft het huwelijkspaar een bijzonder soort genade.

Hierbeneden volgen enkele vaak genoemde verzen die gebruikt worden om de geloofsovertuigingen van de Rooms-katholieke Kerk op het gebied van de sacramenten te ondersteunen: “Daarom bind ik u op het hart om het vuur aan te wakkeren van Gods genadegave, die in u is door de oplegging van mijn handen” (2 Timoteüs 1:6). “Jezus antwoordde: ‘Waarachtig, Ik verzeker u: alleen wie geboren wordt uit water en geest, is in staat het koninkrijk van God binnen te gaan" (Johannes 3:5). "..heeft Hij ons gered, niet omdat wij iets gedaan zouden hebben dat ons kan rechtvaardigen maar alleen omdat Hij barmhartig is. Gered heeft Hij ons door het bad van wedergeboorte en vernieuwing door de heilige Geest" (Titus 3:5). "… om haar heilig en rein te maken, door het waterbad en het woord…" (Efeziërs 5:26). "Als jullie iemand zijn zonden vergeven, dan zijn ze ook vergeven; als jullie ze niet vergeven, dan blijven ze behouden”" (Johannes 20:23). "En het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten. En als hij zonden heeft begaan, zal het hem vergeven worden" (Jakobus 5:15). " Daarop legden ze hun de handen op en zij ontvingen de heilige Geest" (Handelingen 8:17). "Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt, die bezit eeuwig leven: op de laatste dag laat Ik hem opstaan, want mijn vlees is echt voedsel, mijn bloed is echte drank." (Johannes 6:54-55)

Deze bovenstaande Schriftteksten zouden op zich mogelijk kunnen aangeven dat deze zaken inderdaad een zeker goed verschaffen (zoals eeuwig leven, de vergeving van zonden, de aanwezigheid van de Heilige Geest, Zijn macht of de geestelijke gave van dienstbaarheid, enzovoorts). Maar wanneer ze in de context van de Bijbel als geheel worden geplaatst, dan blijkt er geen basis te bestaan voor het geloof dat God deze passages ooit heeft bedoeld als ondersteuning voor bepaalde rituelen als een middel om genade over te brengen. Met andere woorden: het hele idee dat “sacramenten” genade aan mensen kunnen overdragen is on-Bijbels.

Er zijn twee sacramenten waarvan de Rooms-katholieke Kerk in het bijzonder beweert dat ze voor een mens noodzakelijk zijn om het eeuwige leven te kunnen verkrijgen: het doopsel en de communie. Omdat de Rooms-katholieke Kerk gelooft dat het doopsel een vereiste is om gered te worden, stellen zij dat het belangrijk is om kinderen / baby’s te dopen. Maar nergens in de Schrift kan ook maar een enkel voorbeeld hiervan worden gevonden, noch een enkel gebod om dit te doen. Sommige Rooms-katholieken gebruiken Handelingen 16:33 als een mogelijk voorbeeld, omdat dit vers stelt dat de gevangenbewaarder in Filippi zich “met al de zijnen” (of “hij en zijn huisgenoten”) liet dopen. Maar wanneer we dit vers binnen de context bekijken, dan kunnen we twee zaken opmerken:

(1) Toen de gevangenbewaarder aan Paulus vroeg wat hij moest doen om gered te worden, zei Paulus niet: “Geloof in de Heer Jezus en word gedoopt en neem deel aan de communie.” In plaats daarvan zei Paulus: “Geloof in de Heer Jezus; dan zult u gered worden, u en al uw huisgenoten" (vers 31). We zien dus dat het geloof het noodzakelijke ingrediënt voor de verlossing is. Men begreep dat mensen die geloofden ook gedoopt zouden worden, maar dat de doop niet noodzakelijk was voor hun redding. Als dat het geval zou zijn geweest, dan zou Paulus hier op zijn zendingsreizen een zwaarder gewicht aan hebben toegekend (1 Korintiërs 1:14-18).

(2) We zien dat er geen baby’s of kleine kinderen in het gezin konden zijn geweest, want er staat in vers 34: “dat hij met al zijn huis aan God gelovig geworden was” (Statenvertaling). Baby’s en kleine kinderen zijn niet in staat om op een dergelijke manier een geloof in God uit te oefenen.

We zien steeds weer, in de hele Schrift, dat geloof datgene is waarmee iemand zijn redding ontvangt, niet geloof EN het doopsel (Johannes 1:12; 3:14-16; Efeziërs 2:8-9; Romeinen 3:19-26; 4; 10:9-13; enzovoorts).

Laten we nu eens naar de communie kijken. De Rooms-katholieke Kerk maakt duidelijk dat zij Johannes 6:54 letterlijk nemen, wanneer Jezus zegt: “Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt, die bezit eeuwig leven." Het probleem is het volgende: hun geloof dat Jezus hier op een letterlijke manier zou spreken bevindt zich niet op één lijn met de context van deze passage waarin Jezus herhaaldelijk het belang benadrukt van het geloof in Hem en Zijn naderende verzoenende dood voor al hun zonden (zie Johannes 6:29,35,40,47 en hoe deze verzen wel overeenstemmen met de volledige boodschap van het Evangelie van Johannes zoals verwoord in Johannes 20:31).

Als je de overige sacramenten in hun context worden onderzoekt, dan zul je zien dat het geloof dat ze een “heiligende” genade overbrengen niet overeenstemt met de rest van de Bijbel. Jazeker, alle Christenen zouden gedoopt moeten worden, maar de doop zal ons niet met genade vullen. Jazeker, we moeten allemaal onze zonden belijden; niet aan een priester, maar aan God (1 Johannes 1:9). Het is goed om een formele opleiding te genieten en om formeel tot de kerk te worden toegelaten, maar hierdoor wordt geen genade verkregen. Het is een eerwaardige zaak om als kerkleider beëdigd te worden, maar dit leidt niet tot genade. Het huwelijk is een prachtige en gezegende gebeurtenis in het leven van een man en een vrouw, maar het is niet de manier waarop God ons begenadigt. Bidden voor en met een stervend mens en hem in die periode bijstaan is een godvruchtige aangelegenheid, maar het zal niets “op jouw rekening bijschrijven”.

Op het moment waarop wij ons vertrouwen in Jezus stellen, door Hem in geloof als onze Redder te aanvaarden, ontvangen wij alle genade die we ooit nodig zullen hebben (Efeziërs 2:8-9). De reddende genade die wordt verstrekt op het moment waarop we oprecht ons geloof uitdrukken is de enige reddende genade die wij volgens Gods Woord zullen ontvangen. Zijn genade wordt ontvangen door te geloven, niet door rituelen in acht te nemen. Hoewel de zeven sacramenten dus “goede dingen” zijn die we kunnen doen, is het concept van de zeven sacramenten als “overdragers van heiligende genade” volledig on-Bijbels wanneer deze sacramenten binnen de Bijbelse context worden beschouwd.


Terug naar Nederlandse home page



Aanbevolen door GotQuestions.org:



Zijn de zeven Katholieke sacramenten Bijbels?