Księga Jonasza




Księga Jonasza

Autor: Księga Jonasza 1.1 wskazuje dokładnie, ze autorem jest prorok Jonasz.

Data napisania: Księga Jonasza została najprawdopodobniej spisana między 793 a 758 r. przed Chr.

Cel napisania: Nieposłuszeństwo i duchowe odrodzenie są najważniejszymi tematami tej księgi. Doświadczenia Jonasza w brzuchu ryby dostarczyły mu wyjątkowych możliwości, aby poszukiwać drogi uwolnienia; wyznaje on swoje grzechy w trakcie nietypowego wyswobodzenia. Jego początkowe nieposłuszeństwo prowadzi nie tylko do poprawy jego osobistej relacji z Bogiem, ale także samych mieszkańców Niniwy. Wielu dostrzega w tym duchowym przebudzeniu miasta Niniwy, jednego z największych przedsięwzięć ewangelizacyjnych tamtych czasów.

Kluczowe wersety: Księga Jonasza 1.3, „Lecz Jonasz wstał, aby uciec sprzed oblicza Pana do Tarszyszu...”

Księga Jonasza 2.1, „Lecz Pan wyznaczył wielką rybę, aby połknęła Jonasza. I był Jonasz we wnętrznościach ryby trzy dni i trzy noce.”

Księga Jonasza 2.3, „Wzywałem Pana w niedoli mojej i odpowiedział mi, z głębi krainy umarłych wołałem o pomoc i wysłuchał mojego głosu.”

Księga Jonasza 3.10, „A gdy Bóg widział ich postępowanie, że zawrócili ze swojej złej drogi, wtedy użalił się Bóg nieszczęścia, które postanowił zesłać na nich, i nie uczynił tego.”

Krótkie podsumowanie: Strach i duma Jonasza sprawiły, że uciekł on sprzed oblicza Boga. Nie chciał udać się do Niniwy, aby głosić jej mieszkańcom pokuty- odwrócenia się od ich nieprawości, jak Bóg mu przykazał, czuł że mieszkańcy Niniwy są do niego wrogo nastawieni, a on sam ma przekonanie, że Bóg wcale nie wypełni swojej zapowiedzi zniszczenia tego miasta. Dlatego dostaje się na statek płynący do Tarszyszu, który jest w zupełnie przeciwnym kierunku. Wkrótce jednak zrywa się potężny sztorm, który zmusza załogę do pozbycia się wielu rzeczy, okazuje się także że Jonasz uznany jest sprawcą tego wiatru. Wyrzucają go za burtę, po czym zostaje on połknięty przez wielką rybę. Spędza w jej brzuchu 3 dni i 3 noce, po czym prosi Boga o przebaczenie mu jego grzechu. Ryba wypluwa go na suchy ląd (zastanawiamy się tylko, z jakiego powodu tak długo zwlekał z pokutą?). Jonasz wówczas wstaje i udaje się do Niniwy, by poprowadzić miasto do wielkiego duchowego przebudzenia. Prorok jednak zamiast się cieszyć i być wdzięcznym, że Niniwejczycy odwrócili się od swojej nieprawości, on jest rozczarowany (właściwie rozgoryczony), że tak się nie stało. Jonasz otrzymuje ważną lekcję, Bóg wykorzystując wschodni wiatr, krzew rycynowy i robaka uczy Jonasza, że jest Bogiem miłosiernym.

Zapowiedzi: To, że Jonasz jest typem Chrystusa uwidacznia się w słowach samego Jezusa. W Ew. Mateusza 12.40-41 Jezus twierdzi, że będzie w grobie taki długi czas, jak Jonasz był w brzuchu ryby. Dalej mówi, że tak jak Niniwejczycy odwrócili się od swojej nieprawości dzięki zwiastowaniu Jonasza, tak nauczyciele Prawa i faryzeusze, którzy odrzucili Jezusa, odrzucili Jedynego, który jest większy aniżeli Jonasz. Podobnie jak Jonasz zwiastował prawdę Bożą odnośnie pokuty i zbawienia dla Niniwejczyków, tak też Jezus przyszedł przekazać tą samą wieść (Księga Jonasza 2.9; Ew. Jana 14.6) odnośnie zbawienia Bożego, dokonanego przez samego Boga (Rzymian 11.36).

Zastosowanie praktyczne: Nie możemy ukryć się przed Bogiem. To, co On chce uczynić przez nas i tak dojdzie do skutku, bez względu na to czy się temu sprzeciwiamy czy nie. Efezjan 2.10 przypomina nam, że On ma plany dla naszego życia i widzi, czy je wypełniamy. O ile prostsze byłoby, gdybyśmy inaczej aniżeli Jonasz, powierzyli mu swoje życie nie czekając na nic!

Boża miłość przejawia się w podejściu Boga do każdego z nas, nie mając względu na osobę, naszą reputację, narodowość czy rasę. Dar łaski dostępny jest dla każdego człowieka, w każdym czasie. Naszym zadaniem, jako chrześcijan, jest efektywne wykorzystanie wszelkich sposobów przez które Bóg mówi światu o swojej łasce, i radowanie się ze zbawienia innych. To jest doświadczenie, którym Bóg chce się z nami dzielić, nie powinniśmy być zazdrośni czy zrażeni względem tych, którzy poznają Chrystusa „na łożu śmierci”, albo przechodzą dochodzą do poznania Boga poprzez zupełnie inne doświadczenia aniżeli nasze własne.



Powrót na polską stronę główną



Księga Jonasza