Bakit kakaiba ang Diyos sa Lumang Tipan kaysa sa kaparehong Diyos sa Bagong Tipan?

Tanong: "Bakit kakaiba ang Diyos sa Lumang Tipan kaysa sa kaparehong Diyos sa Bagong Tipan?"

Sagot: Naniniwala ako na sa kaibuturan ng katanungang ito ay nakahimlay ang maling pagka-unawa kung ano ang inihahayag ng Luma at Bagong Tipan tungkol sa katangian ng Diyos. Ang isa pang paraan para sa ipahayag ang kaparehong diwa ay kung ang mga tao ay magsabing: “Ang Diyos sa Lumang Tipan ay Diyos ng poot habang ang Diyos naman sa Bagong Tipan ay Diyos ng pag-ibig.” Ang katotohanang ang Bibliya ay isang progresong paglalahad ng Diyos sa Kanyang sarili sa atin sa pamamagitan ng mga historikal na mga pangyayari at sa pamamagitan ng Kanyang relasyon sa mga tao sa buong kasaysayan ay maaaring mag-ambag pa sa hindi pagkakaintindi ng mga tao sa kung ano ba ang Diyos sa Lumang Tipan kung ikukumpara sa kaparehong Diyos sa Bagong Tipan. Gayon man, kung babasahin ng isang tao ang Luma at Bagong Tipan madaling nagiging maliwanag o malinaw na ang Diyos ay hindi magkaiba sa Luma at Bagong Tipan at ang Poot ng Diyos at ang Kanyang pagmamahal ay kapwa nabanggit sa dalawang tipan.

Kagaya halimbawa, sa kabuuan ng Lumang Tipan, idineklara na ang Diyos ay “maawain at mapagbiyaya, hindi madaling magalit at puspos ng pagmamahal at katotohanan” (Exodo 34: 6; Mga Bilang 14: 18; Deuteronomio 4: 31; Nehemias 9: 17; Mga Awit 86: 5; Mga Awit 86: 15; Mga Awit 108: 4; Mga Awit 145: 8; Joel 2: 13). Sa Bagong Tipan naman, ang kabutihan, pagmamahal at pagka-maawain ng Diyos ay ipinakita ng mas lubos pa sa “Ito ay sapagkat sa ganitong paraan inibig ng Diyos ang sanlibutan kaya ipinagkaloob niya ang kaniyang bugtong na Anak upang ang sinumang sumampalataya sa kaniya ay hindi mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan” (Juan 3:16). Sa kabuuan ng Lumang Tipan, nakikita rin natin ang pagdidisiplina ng Diyos sa Israel kagaya ng pagdidisiplina ng isang mapagmahal na ama sa kanyang anak. Noong tahasan silang nagkasala sa Diyos at nagsimulang sumamba sa mga diyus-diyosan, pinarusahan sila ng Diyos, subalit ililigtas naman sila kung nagsisi na sila sa kanilang mga naging kasalanan. Kagaya din nito ang nakikita natin kung papaano dinidisiplina ng Diyos ang mga Kristiyano sa Bagong Tipan. Kagaya halimbawa, sinasabi sa atin ng aklat ng Hebreo 12:6 ang “Sapagkat itinutuwid ng Panginoon ang mga iniibig Niya, pinapalo ang bawat tina-tanggap Niya bilang anak.”

Sa parehong paraan, sa kabuuan ng Lumang tipan nakikita natin ang paghatol ng Diyos at ang pagbuhos ng Kanyang poot sa mga hindi nagsisising mga makasalanan. Gayon din sa Bagong Tipan, nakikita rin nating ang poot ng Panginoon ay patuloy na “ipinahayag mula sa kalangitan tungo sa mga hindi maka-Diyos at hindi mabubuting gawain ng sangkatauhan” (Roma 1: 18). Kahit na ang madaliang pagbabasa sa Bagong Tipan ay malinaw na makikita kaagad na binanggit ni Hesus ng mas maraming beses ang impiyerno kumpara sa langit. Dahil dito, maliwanag, hindi kakaiba ang Diyos sa Lumang Tipan kaysa sa kaparehong Diyos sa Bagong Tipan. Ang Diyos ay hindi nagbabago. Habang maaaring makita natin ang ilang aspeto ng Kanyang katangian na mas inihayag sa ilang partikular na talata sa Kasulatan kumpara sa iba pang aspeto, Siya ang Kanyang sarili ay hindi nagbabago.

Kung ang isang tao ay magsimulang magbasa at mag-aral ng Bibliya, nagiging maliwanag na ang Diyos ay hindi magkaiba sa Luma at Bagong Tipan. Kahit na ang Bibliya ay totoong binubuo ng animnaput-anim na iba’t-ibang aklat, sinulat sa dalawa (o posibleng tatlo) kontinente, sa tatlong magkaibang wika, sa panahong isan libo at limang daang taon, sinulat ng mahigit apatnapung mga may-akda(na nagmula sa iba’t-ibang antas ng buhay). Nananatili pa rin itong isang may pagkakaisang Libro mula simula hanggang wakas at walang mga pagkakasalungat. Sa Bibliya nakikita natin kung papaano nakikitungo ang mapagmahal, maawain at walang kinikilingang Diyos sa mga makasalanang tao sa lahat ng uri ng sitwasyon. Totoo, ang Bibliya ay sulat ng pagmamahal ng Diyos sa sangkatauhan. Ang pagmamahal ng Diyos sa Kanyang mga nilikha, lalong lalo na sa sangkatauhan, ay maliwanag na makikita sa lahat na bahagi ng Bibliya. Sa Kabuuan ng Kasulatan nakikita natin na may buong pagmamahal na tinatawag ng Diyos ang mga tao na magkaroon ng espesyal na relasyon sa Kanya, hindi dahil karapat-dapat sila dito kundi dahil Siya ay maawain at mapagbiyayang Diyos, hindi madaling magalit at puspos ng pagmamahal at katotohanan. Subalit nakikita rin natin ang isang Banal at Matuwid na Diyos na siyang hukom ng lahat ng mga sumusuway sa Kanyang mga salita at hindi sumasamba sa Kanya, sa halip sumasamba sa mga diyus-diyosan na sila mismo ang may gawa, sumasamba sa mga diyus-diyosan at sa iba pang diyos sa halip sumamba sa iisa at totoong Diyos (Roma 1).

Dahil sa pagiging matuwid at banal na karakter ng Diyos, ang lahat ng nakalipas na kasalanan, kasalukuyan at darating pa ay kinakailangang mahatulan. Subalit dahil sa walang hanggang pagmamahal ng Diyos nagbigay Siya ng kabayaran sa ating mga kasalanan bilang paraan para maiwasan natin ang Kanyang poot. Makikita natin ang napakagandang katotohanang ito sa mga talatang kagaya ng 1 Juan 4:10 “Ganito ang pag-ibig, hindi sapagkat inibig natin ang Diyos kundi dahil siya ang umibig sa atin at sinugo ang kaniyang Anak bilang kasiya-siyang handog para sa ating mga kasalanan.” Sa Lumang Tipan, nagtadhana ang Diyos ng sistemang sakripisyal kung saan sa pamamagitan nito maaring mapatawad ang kasalanan, subalit ang sistemang sakripsiyal na ito ay temporaryo at naghihintay lamang sa pagdating ni Hesu Kristo na Siyang namatay sa krus bilang totoong makapagpapatawad ng ating mga kasalanan. Ang Tagapagligtas na ipinangako sa Lumang Tipan ay lubusang inihayag sa Bagong Tipan, at ang pinakamalaking paghahayag ng pagmamahal ng Diyos, ang pagpapadala ng Kanyang Anak na si Hesus, ay inihayag sa lahat ng kabanalan. Kapwa ang Luma at Bagong Tipan ay ibinigay “Mula ng ikaw ay sanggol pa lamang, alam mo na ang banal na mga kasulatan na makakapagbigay ng karunungan sa iyo sa kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo Jesus.” (2 Timoteo 3:15). Kung pag-aaralan natin ang mga ito ng masinsinan, napakaliwanag na ang Diyos ay walang pagkakaiba sa Luma o sa Bagong Tipan.

Balik sa Tagalog Home Page