Kutsal Kitap davalar/insanları mahkemeye vermek hakkında ne der?



Soru: Kutsal Kitap davalar/insanları mahkemeye vermek hakkında ne der?

Yanıt:
Elçi Pavlus, Korintli inanlılara birbirlerini mahkemeye vermemeleri talimatını vermiştir (1 Korintliler 6:1-8). Hristiyanlar’ın birbirlerini bağışlamamaları ve aralarındaki farklılıkları çözmemeleri ruhsal yenilgiyi göstermektir. Hristiyanlar’ın da herkes kadar sorunları varsa ve onları çözemiyorlarsa bir insan neden Hristiyan olmayı istesin ki? Ancak, mahkeme açmanın doğru bir hareket tarzı olacağı bazı durumlar vardır. Eğer Kutsal Kitap’ın uzlaşma konusundaki kalıbı izlenmişse (Matta 18:15-17) ve suçlu taraf hâlâ hatalıysa, bazı durumlarda bir mahkeme açılması haklı görülebilir. Bu ancak Tanrı’dan bilgelik isteyerek çok dua ettikten (Yakup 1:5) ve ruhsal önderlere danışıldıktan sonra yapılmalıdır.

1 Korintliler 6:1-6’nın metin çerçevesinin bütünü, kilise içindeki anlaşmazlıkları ele alır ama Pavlus, bu yaşama ait şeyler konusundaki yargılardan söz ettiğinde adli sistemden de söz eder. Pavlus, adli sistemin kilise dışındaki, bu yaşamla ilgili konular için var olduğunu söylemek istemektedir. Kilise sorunları adli sisteme taşınmamalı, kilise içinde halledilmelidir.

Elçilerin İşleri 21–22’ci bölümler, Pavlus’un tutuklanmasından ve işlemediği bir suçla suçlanmasından söz eder. Romalılar onu tutuklamışlardı ve “komutan, Pavlus’un kalenin içine götürülmesini buyurdu. Halkın neden Pavlus’un aleyhine böyle bağırdığını öğrenmek için onun kamçılanarak sorguya çekilmesini istedi. Pavlus orada duran yüzbaşıya, ‘Mahkemesi yapılmamış bir Roma vatandaşını kamçılamanız yasaya uygun mudur?’ dedi.” Pavlus, kendisini korumak için Roma yasasını ve vatandaşlığını kullandı. Doğru motivasyonla ve pak bir yürekle yapıldığı sürece adli sistemi kullanmak yanlış bir şey değildir.

Pavlus ayrıca şöyle bildirir: “Aslında birbirinizden davacı olmanız bile sizin için düpedüz yenilgidir. Haksızlığa uğrasanız daha iyi olmaz mı? Dolandırılsanız daha iyi olmaz mı?” (1 Korintliler 6:7). Pavlus’un burada ilgilendiği şey inanlının tanıklığıydı. Bir insanı mahkemeye vererek onu Mesih’ten daha da çok uzaklaştırmaktansa haksızlığa uğramamız ya da hatta suiistimal edilmemiz daha iyi olur olur. Yasal bir mücadele mi, yoksa bir insanın sonsuz ruhu mu daha önemlidir?

Özet olarak, Hristiyanlar kiliseyle ilgili konularda birbirlerini mahkemeye vermeliler mi? Kesinlikle hayır? Hristiyanlar hukuki konularda birbirlerini mahkemeye vermeli mi? Bunu yapmadan çözüm sağlamak mümkünse, hayır. Hristiyanlar, Hristiyan olmayanları hukuki konularda mahkemeye vermeli mi? Yine, bunu yapmadan çözüm sağlamak mümkünse, hayır. Ancak (Elçi Pavlus’un durumunda olduğu gibi) kendi haklarınızı korumak gibi bazı durumlarda hukuki bir çözüm aramak uygun olabilir.



Türkçe anasayfaya dön



Kutsal Kitap davalar/insanları mahkemeye vermek hakkında ne der?