مسیحی نفسانی به چه معناست؟



سوال: مسیحی نفسانی به چه معناست؟

جواب:
آیا یک مسیحی حقیقی می تواند نفسانی باشد؟ برای پاسخ به این پرسش، ابتدا واژه "نفسانی" را تعریف می کنیم. واژه "نفسانی" ترجمه ای است از واژه یونانی sarkikos که به معنی "جسمانی" است. این واژه ی توصیفی در ارتباط با مسیحیان، در اول قرنتیان 1:3-3 دیده می شود. پولس رسول در این آیات، خوانندگانش را "برادران" خطاب می کند که اصطلاحی است که به طور خاص برای اشاره به مسیحیان دیگر بکار می برد؛ او در ادامه، آنان را "نفسانی" توصیف می کند. از اینرو، ما می توانیم نتیجه بگیریم که ممکن است مسیحیان نفسانی باشند. کتاب مقدس به صراحت بیان می کند که هیچ کس بی گناه نیست (اول یوحنا 8:1). هر زمانی که گناه می کنیم، نفسانی عمل می کنیم.

نکته کلیدی ای که باید درک کنیم این است که هرچند یک مسیحی ممکن است برای مدتی، نفسانی باشد، اما یک مسیحی حقیقی در تمام عمر خود نفسانی نخواهد ماند. برخی ها از ایده ی "مسیحی نفسانی" سوء استفاده کرده اند و می گویند که ممکن است که افرادی به مسیح ایمان بیاورند و سپس مابقی زندگیشان را کاملاً نفسانی زندگی کنند و هیچ نشانه ای از تولد تازه یا خلقت جدید در آنها دیده نشود (دوم قرنتیان 17:5). چنین طرز فکری کاملاً غیر کتاب مقدسی است. یعقوب 2 بسیار واضح بیان می کند که ایمان اصیل همیشه اعمال نیکو به بار خواهد آورد. افسسیان 8:2-10 بیان می کند که درحالیکه ما تنها بوسیله فیض و تنها از طریق ایمان نجات می یابیم، اما آن نجات، اعمال را نتیجه خواهد داد. آیا یک مسیحی می تواند در اوقات غفلت و یا تمرد، به صورت نفسانی باشد؟ بله. آیا یک مسیحی حقیقی نفسانی باقی خواهد ماند؟ خیر.

از آنجایی که امنیت ابدی یک واقعیت کتاب مقدسی است، حتی مسیحی نفسانی هم کماکان نجات دارد. نجات نمی تواند از دست برود چرا که نجات، هدیه ی خداست و خدا آن را بر نمی دارد (نگاه کنید به یوحنا 28:10؛ رومیان 37:8-39؛ اول یوحنا 13:5). حتی در اول قرنتیان 15:3، مسیحی نفسانی، نجاتش تضمین شده است: "امّا اگر كارهاي دست او سوخته شود، پاداش خود را از دست خواهد داد، ولي خود او نجات خواهد يافت، مانند کسي که از ميان شعله هاي آتش گذشته و نجات يافته باشد." پرسش این نیست که آیا شخصی که ادعا می کند مسیحی است اما نفسانی زندگی می کند، نجاتش را از دست داده یا خیر، بلکه آیا آن شخص واقعاً در ابتدا نجات را داشته یا خیر. (اول یوحنا 19:2)

مسیحیانی که در کردارشان نفسانی می شوند، این انتظار را باید داشته باشند که خدا آنها را از روی محبت، تأدیب کند (عبرانیان 5:12-11) تا مشارکت صمیمانه شان با او احیا شود و یاد بگیرند که او را اطاعت کنند. خدا با نجات دادن ما تمایل دارد که بیشتر و بیشتر به صورت و شباهت عیسی مسیح در آییم (رومیان 1:12-2)، بیشتر و بیشتر روحانی شویم و از نفسانیتمان کم شود که به این فرآیند، تقدس گفته می شود. تا زمانی که در این جسم گناه آلود هستیم و از آن رها نشده ایم، نفسانیت، بروز خواهد داشت. اما برای یک ایماندار اصیل و حقیقی در مسیح، این بروزهای نفسانیت، به صورت استثناء خواهند بود، نه قاعده.



بازگشت به خانۀ فارسی



مسیحی نفسانی به چه معناست؟