اگر من نجات یافتم و تمام گناهانم آمرزیده شده اند، چرا به گناه کردن ادامه ندهم؟



سوال: اگر من نجات یافتم و تمام گناهانم آمرزیده شده اند، چرا به گناه کردن ادامه ندهم؟

جواب:
پولس رسول به پرسشی بسیار شبیه به این در رومیان 1:6-2 پاسخ می دهد: "پس چه بگوييم؟ آيا بايد به زندگي در گناه ادامه دهيم تا فيض خدا افزون گردد؟ به هيچ وجه! ما كه نسبت به گناه مرده ايم، چگونه مي توانيم به زندگي در آن ادامه دهيم؟" این طرز فکر که شخصی می تواند به عیسی مسیح برای نجات توکل کند و سپس درست مثل قبل زندگی کند، مطلقاً با کتاب مقدس جور در نمی آید. ایمانداران به مسیح، خلقت تازه ای هستند (دوم قرنتیان 17:5). روح القدس ما را از بجا آوردن اعمال جسم (غلاطیان 19:5-21) به بجا آوردن میوه روح تغییر می دهد (غلاطیان 22:5-23). زندگی مسیحی، زندگی است تغییریافته، چرا که شخص مسیحی تغییر کرده است.

وجه تمایز مسیحیت با هر دین دیگری این است که مسیحیت بر پایه آنچه است که خدا از طریق عیسی مسیح برای ما انجام داد، یعنی دستاورد الهی. هر دین دیگری بر پایه کارهایی است که باید بکنیم تا لطف و آمرزش خدا را بدست آوریم، یعنی دستاورد بشری. ادیان و مذاهب دیگر تعلیم می دهند که ما باید کارهایی را انجام دهیم و کارهایی را نباید انجام دهیم تا محبت و رحمت خدا را بدست آوریم. مسیحیت و ایمان به مسیح تعلیم می دهد که به خاطر آنچه مسیح برای ما انجام داده، ما کارهایی را انجام می دهیم و از انجام دادن کارهایی دیگر پرهیز می کنیم.

چطور کسی که از مجازات گناه که ابدیت در جهنم است رهانیده شده، می تواند به همان زندگی ای که او را در مسیر جهنم می بُرد، بر گردد؟ چگونه کسی که از نجاست گناه پاک شده است، می تواند تمایل داشته باشد که به همان فاضلاب تباهی بازگردد؟ چگونه کسی که می داند عیسی مسیح برایش چه کرده است، می تواند طوری زندگی کند که گویی او مهم نبوده؟ چطور کسی که پی می برد که مسیح چه رنجی برای گناهامان کشیده، می تواند به گناه کردن ادامه دهد که گویی آن رنجها بیهوده بودند؟

رومیان 11:6-15 بیان می کند: "به همين‌‌سان، شما نيز خود را نسبت به گناه مرده انگاريد، امّا در مسيح عيسي نسبت به خدا، زنده. پس مگذاريد گناه در بدنهاي فاني شما فرمان براند تا اميال آن را اطاعت کنيد. اعضاي بدن خود را تسليم گناه نکنيد تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کساني که از مرگ به زندگي بازگشته‌اند، خود را تسليم خدا کنيد. و اعضاي بدن خود را به او بسپاريد تا ابزار پارسايي باشند. زيرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زير شريعت نيستيد بلکه زير فيضيد. پس چه گوييم؟ آيا گناه کنيم چون زير شريعت نيستيم، بلکه زير فيضيم؟ هرگز!"

ادامه دادن به زندگی گناه آلود، برای کسی که حقیقتاً ایمان آورده است، یک اختیار نیست. از آنجاییکه ایمان آوردنمان منجر به یک خلقت کاملاً تازه خواهد شد، امیال ما دیگر نباید در گناه زیست کند. بله، ما هنوز گناه می کنیم، اما به جای اینکه همانند قبل در گناه غلت بزنیم، اکنون از آن متنفریم و در آرزوی این هستیم که از آن رها شویم. این ایده که با ادامه دادن به زندگی گناه آلود، از قربانی مسیح برایمان سوء استفاده کنیم، قابل تصور نیست. اگر شخصی خودش را مسیحی می داند و هنوز تمایل دارد که زندگی گناه آلوده و قدیمی اش را داشته باشد، منطقی است که به نجات خود شک کند. "خود را بيازماييد تا ببينيد آيا در ايمان هستيد يا نه. خود را محک بزنيد. آيا درنمي‌يابيد که عيسي مسيح در شماست؟ مگر‌آنکه در اين آزمايش مردود بشويد!" (دوم قرنتیان 5:13).



بازگشت به خانۀ فارسی



اگر من نجات یافتم و تمام گناهانم آمرزیده شده اند، چرا به گناه کردن ادامه ندهم؟