"مکاشفه عام و مکاشفه خاص چیست؟



سوال: "مکاشفه عام و مکاشفه خاص چیست؟

جواب:
مکاشفه عام و مکاشفه خاص دو طریقی هستند که خدا انتخاب کرده است که خود را به بشر آشکار کند. مکاشفه عام اشاره به حقایق کلی دارد که از طریق طبیعت می توان درباره خدا دانست. مکاشفه خاص اشاره به حقایق خاصتری دارد که از طریق مافوق طبیعه می توان درباره خدا دانست.

در خصوص مکاشفه عام، مزمور 1:19-4 بیان می کند، "آسمان جلال خدا را بیان می‌کند، و فَلَک از عمل دستهایش سخن می‌‌گوید. روز تا روز، کلام را جاری می‌سازد، و شب تا شب، معرفت را اعلان می‌‌دارد. نه سخنی است و نه کلامی، و آواز آنها شنیده نمی‌‌شود. با این همه، آوازشان در سرتاسر زمین منتشر می‌گردد، و کلامشان تا به کرانهای جهان می‌رسد." مطابق با این آیات، وجود خدا و قدرت او به روشنی از طریق مشاهده جهان هستی دیده می شود. نظم، پیچیدگی، و عجایب آفرینش سخن از وجود آفریدگاری نیرومند و پرشکوه می راند.

مکاشفه عام در رومیان 20:1 نیز تعلیم داده شده است، "زیرا از آغاز آفرینش جهان، صفات نادیدنیِ خدا، یعنی قدرتِ سرمدی و الوهیت او را می‌توان با ادراک از امور جهانِ مخلوق، به‌روشنی دید. پس آنان را هیچ عذری نیست." رومیان 20:1 همانند مزمور 19 تعلیم می دهد که قدرت سرمدی و الوهیت خدا از آنچه آفریده شده "به روشنی دیده" و "فهمیده" می شود، و هیچ عذری برای انکار این واقعیات نیست. با یاد داشتن این آیات از کلام خدا، شاید تعریفی مناسب از مکاشفه عام بدین شکل باشد که "مکاشفه خدا به تمام انسان، در تمام زمانها، و در تمام مکانهاست که ثابت می کند خدا وجود دارد و او هوشمند، نیرومند و برتر است."

مکاشفه خاص این است که خدا چگونه خودش را از طریق شیوه های معجزآسا آشکار می کند. مکاشفه خاص شامل حضورهای فیزیکی خدا، خوابها، رویاها، کلام مکتوب خدا، و مهمتر از همه، شخص عیسی مسیح است. کتاب مقدس ثبت کرده است که خدا بارها به شکل فیزیکی ظاهر شده است (پیدایش 8:3، 1:18؛ خروج 1:3-4، 5:34-7)، و کتاب مقدس ثبت کرده است که خدا از طریق خوابها (پیدایش 12:28، 5:37؛ اول پادشاهان 5:3؛ دانیال 2) و رویاها (پیدایش 1:15؛ حزقیال 3:8-4؛ دانیال 7؛ دوم قرنتیان 1:12-7) با مردم سخن گفته است.

مهمترین مکاشفه خدا از خودش، کلام او، کتاب مقدس است که شکلی از مکاشفه خاص نیز است. خدا به طور اعجازآمیزی نویسندگان کتاب مقدس را هدایت کرد تا به درستی پیام او را برای بشریت ثبت کنند، هر چند که از سبک و خصوصیات شخصیتی خودشان استفاده کردند. کلام خدا زنده و فعال است (عبرانیان 12:4). کلام خدا الهام شده، سودمند، و کافی است (دوم تیموتائوس 16:3-17). خدا مصمم شد که حقایق پیرامون او به شکل نوشتاری ثبت شود چرا که عدم صحت و بی اعتمادی سنت شفاهی را می دانست. او همچنین دریافت که خوابها و رویاهای انسان می تواند اشتباه تفسیر شوند. خدا تصمیم گرفت که همه چیز را که بشر نیاز دارد درباره او بداند، و آنچه را که او انتظار دارد، و آنچه را که او برای ما انجام داده است، در کتاب مقدس آشکار سازد.

شکل نهایی مکاشفه خاص، شخص عیسی مسیح است. خدا انسان شد (یوحنا 1:1، 14). عبرانیان 1:1-3 به بهترین شکل خلاصه بندی می کند، "در گذشته، خدا بارها و از راههاي گوناگون به‌‌واسطه پيامبران با پدران ما سخن گفت، امّا در اين زمانهاي آخر به‌‌واسطه پسر خود با ما سخن گفته است، پسري که ... فروغِ جلالِ خدا و مظهر کامل ذات اوست." خدا در شخص عیسی مسیح انسان شد تا با ما یگانه شود، تا سرمشقی را برای ما برقرار سازد، تا به ما تعلیم دهد، تا خودش را به ما آشکار سازد، و مهتر از همه، تا با فروتن ساختن خود در مرگ روی صلیب، نجات را برایمان فراهم سازد (فیلیپیان 6:2-8). عیسی مسیح "مکاشفه نهاییِ خاصِ" خداست.



بازگشت به خانۀ فارسی



"مکاشفه عام و مکاشفه خاص چیست؟