دعا در زبان‌ها چیست؟ آیا دعا در زبان‌ها یک زبان دعا بین ایمان دار و خداست؟



سوال: دعا در زبان‌ها چیست؟ آیا دعا در زبان‌ها یک زبان دعا بین ایمان دار و خداست؟

جواب:
به عنوان پیش زمینه، لطفا مقاله ی ما در مورد عطیۀ تکلم به زبان ها را بخوانید. چهار نقل قول اصلی از کتاب مقدس به عنوان مدرکی برای دعا در زبان‌ها وجود دارد : رومیان ۲۶:۸ ، اول قرنتیان۱۷:۱۴-۴، افسسیان ۱۸:۶ و یهودا آیه ی ۲۰. افسسیان ۱۸:۶ و یهودا ۲۰ "دعای در روح" را ذکر کرده اند. با این حال، زبان به عنوان زبان تکلم دعا به احتمال زیاد تفسیر "دعا در روح" نیست.

رومیان ۲۶:۸ به ما می آموزد: " و روح نیز در ضعف ما به یاری‌مان می‌آید، زیرا نمی‌دانیم چگونه باید دعا کنیم. امّا روح با ناله‌هایی بیان‌ناشدنی، برای ما شفاعت می‌کند. " دو نکته ی کلیدی آن را بسیار بعید میکند که رومیان ۲۶:۸ به زبان، به عنوان زبان تکلم دعا اشاره کند .اول اینکه ، رومیان ۲۶:۸ می گوید که این روح است که "ناله" می‌کند و نه ایمان داران. دوم اینکه، رومیان ۲۶:۸ اظهار می‌کند که "ناله"ی روح " بیان‌ناشدنی" است. جوهر و ماهیت صحبت کردن به زبان ها، گفتن کلمات است.

پس می‌ماند اول قرنتیان۱۷:۱۴-۴، به ویژه آیه ی ۱۴: " زیرا اگر من به زبانِ غیر دعا کنم، روحم دعا می‌کند، امّا عقلم بهره‌ای نمی‌برد. " اول قرنتیان ۱۴:۱۴مشخصاً به "دعا در زبان ها" اشاره می کند، این به چه معناست؟ اول اینکه، مطالعه ی موضوع بحث فوق العاده ارزشمند است. اول قرنتیان فصل ۱۴ در درجه اول یک مقایسه یا تقابل بین عطیه ی تکلم به زبان و عطیه ی نبوت است. آیات۵-۲ روشن می سازد که پولس نبوت را عطیه ای برتر از زبان‌ها می داند. در عین حال، پولس ارزش زبان‌ها را تأیید می‌کند و اعلان میکند که خوشحال است که او در زبان ها بیش از هر کس دیگر صحبت می کند (آیه ۱۸).

اعمال رسولان فصل ۲ اولین بروزعطیه ی زبان‌ها را توصیف می کند. در روز پنطیکاست، رسولان در زبان ها صحبت کردند. اعمال رسولان فصل ۲ روشن می سازد که رسولان در زبانی انسانی صحبت کردند (اعمال رسولان ۸:۲-۶ ) .کلمه ای که در اعمال رسولان هم فصل ۱ و هم فصل ۲ و اول قرنتیان فصل ۱۴ "زبان" ترجمه شده استGlossa است که به معنی "زبان سخنگویی" است. این کلمه ایست که از آن کلمه ی " Glossary "(واژه نامه) در انگلیسی امروزی گرفته می شود. تکلم در زبان ها توانایی صحبت کردن در مورد انجیل به زبانی بود که گوینده آن را نمی دانست ، ولی شنونده با آن زبان صحبت می کرد. در ناحیه ی چند فرهنگی قرنتس، به نظر می رسد که عطیۀ زبان ها به طرز ویژه ای با ارزش و برجسته بود. ایمان داران قرنتیان قادر به برقراری بهتر ارتباط در مورد انجیل و کلام خدا در نتیجه ی عطیۀ زبان ها بودند. با این حال، پولس کاملا روشن ساخته است که حتی در این مورد استفاده از زبان، تفسیر و یا "ترجمه" آن لازم است (اول قرنتیان ۲۷،۱۳:۱۴) .ایمان دار قرنتس باید در زبان تکلم می کرد، و حقیقت خدا را به کسی که به آن زبان صحبت می کرد اعلام می کرد، سپس آن ایمان دار، یا ایمان دار دیگری در کلیسا، باید آنچه را که گفته شده بود ترجمه می کرد به طوری که کل جمع می توانستند آن را درک کنند.

پس در مورد دعا در زبان ها چه، و تفاوت آن با تکلم به زبان‌ها در چیست ؟ اول قرنتیان۱۷:۱۴-۱۳ نشان می دهد که دعا در زبان ها نیزباید تعبیر شود. در نتیجه، به نظر می رسد که دعا در زبان هاعرضه ی دعا به درگاه خداوند است. این دعا برای کسی‌ که به آن زبان صحبت می کرد مفید می‌‌بود، و باید ترجمه می شد تا تمام کلیسا تهذیب می شدند.

این تفسیر با عقیده ی کسانی که دعا در زبان‌ها را به عنوان زبان دعا قبول دارند موافقت نمی کند. این مفهوم جایگزین را می توان به شرح زیر خلاصه کرد: دعا در زبان‌ها یک زبان دعای شخصی بین ایمان دار و خدا است (۱ قرنتیان۱:۱۳ ) که ایمان دار از آن برای تهذیب خود استفاده می کند (۱ قرنتیان۴:۱۴ ).این تفسیربه دلایل زیر بر خلاف کتاب مقدس است: ۱ ) دعا در زبان‌ها چگونه می تواند یک زبان دعای خصوصی باشد اگربناست که تفسیر شود؟ ( اول قرنتیان۱۷:۱۴-۱۳) .۲) دعا در زبان‌ها چگونه می تواند برای تهذیب نفس باشد در حالی که کتاب مقدس می گوید که عطایای معنوی برای تهذیب کلیسا، و نه خویشتن هستند؟(اول قرنتیان۷:۱۲ ). ۳) دعا در زبان‌ها چگونه می تواند یک زبان دعای خصوصی باشد اگر عطیه ی معنوی زبان ها "نشانه ای برای بی ایمانان" است؟ (اول قرنتیان۲۲:۱۴ ). ۴)کتاب مقدس روشن می سازد که هر کسی هدیه‌ی زبان‌ها را دارا نیست (اول قرنتیان ۱۱:۱۲، ۳۰- ۲۸) .چگونه زبان ها می تواند هدیه ای برای تهذیب نفس باشد اگر همه ی ایمان داران نمی‌توانند آن را در اختیار داشته باشند؟ آیا همه ی ما نیاز به تهذیب نداریم؟

برخی دعا در زبان ها را به صورت "زبانی با رموزمخفی" درک می کنند که مانع از درک شیطان و شریر های او را از دعاهای ما و در نتیجه به دست آوردن یک مزیت بر ما می شود. این تفسیربه دلایل زیر بر خلاف کتاب مقدس است:۱ ) عهد جدید به طور مداوم عطیه ی زبان‌ها را به صورت زبانی انسانی توصیف می کند. بعید است که شیطان و شریرهای او قادر به درک زبان انسان نباشند. ۲ ) کتاب مقدس دعا کردن ایمان داران بی شماری را به زبان خود، با صدای بلند، ثبت کرده است و هیچ نگرانی از اینکه شیطان متوجه ی دعا شود وجود نداشته است.حتی اگر شیطان و یا شریر های او دعاهای ما را بشنوند و درک کنند، آنها به هیچ وجه قدرت جلوگیری از پاسخ دادن خدا به دعا ی ما مطابق با اراده ی خویش را ندارند. ما می دانیم که خدا دعاهای ما را می شنود، و این واقعیت به اینکه شیطان و شریر ها آن را بشنود و درک کنند نامربوط است.

پس ما در مورد بسیاری از مسیحیان که دعا در زبان ها را تجربه کرده‌اند و آن را بسیار تهذیب کننده برای خود یافته‌اند چه می گوییم؟ اول اینکه، ما باید ایمان خود را بر پایه ی کتاب مقدس و نه تجربیاتمان بنیان نهیم.ما باید تجربیاتمان را در پرتو کتاب مقدس ببینیم، نه اینکه کلام را در پرتو تجربیاتمان تفسیر کنیم. دوم اینکه، بسیاری از فرقه ها و ادیان جهان نیز وقوع صحبت یا دعا کردن در زبان‌ها را گزارش داده اند. بدیهی است که این را روح القدس به این افراد بی ایمان هدیه نداده است. بنابراین، به نظر می رسد که شریر ها قادر به جعل کردن هدیه ی صحبت در زبان‌ها هستند. این باید باعث شود که تجاربمان را حتی با دقت بیشتری با کلام مقایسه کنیم . سوم اینکه، مطالعات نشان داده اند که چگونه صحبت / دعا در زبان ها می تواند یک رفتار آموخته شده باشد. از طریق شنیدن و مشاهده ی کسانی که در زبان صحبت می کنند، یک فرد می‌تواند این روش را حتی ناخودآگاهانه یاد بگیرد. این محتمل ترین توضیح برای اکثریت قریب به اتفاق موارد صحبت یا دعا در زبان در میان مسیحیان است. چهارم، احساس "تهذیب نفس" طبیعی است. بدن انسان زمانی که چیزی جدید، هیجان انگیز، احساسی، و یا مقطوع از اندیشه عقلانی را تجربه میکند آدرنالین و اندورفین تولید می کند.

دعا در زبان ها مطمئناً موضوعی است که در آن مسیحیان با احترام و عشق می توانند مخالف و یا موافق باشند. دعا در زبان ها آن چیزی نیست که رستگاری را تعیین کند. دعا در زبان‌ها آن چیزی نیست که یک مسیحی بالغ را از مسیحی نابالغ جدا سازد.اینکه چنین چیزی به عنوان دعا در زبان‌ها به عنوان زبانی شخصی‌ برای دعا وجود دارد یا خیر، موضوع اساسی‌ برای ایمان مسیحی‌ نیست. پس گر‌ چه ما معتقدیم که تفسیردعا در زبان‌ها بر اساس کتاب مقدس، ما را از اینکه آن زبانی شخصی‌ برای دعا برای تهذیب نفس است دور می‌سازد، ولی همچنان معتقدیم که بسیاری که دعا در زبان‌ها را تجربه کرده اند برادران و خواهران ما در مسیح هستند که شایسته عشق و احترام ما می باشند.



بازگشت به خانۀ فارسی



دعا در زبان‌ها چیست؟ آیا دعا در زبان‌ها یک زبان دعا بین ایمان دار و خداست؟