Czy koncepcja osobistego proroctwa jest biblijna?



 

Pytanie: Czy koncepcja osobistego proroctwa jest biblijna?

Odpowiedź:
W wierze chrześcijańskiej funkcjonują, szczególnie w kościołach charyzmatycznych/zielonoświątkowych, które postrzegają dar proroctwa jako wyrażanie osobistych porad z formułą "tak mówi Pan". Przykre jest to, że ci którzy praktykują osobiste proroctwo w tej formie, często nie różnią się od tych, którzy określają się mianem medium. Faktem jest, że istnieją prorocze gorące linie jako "chrześcijańska" alternatywa dla gorącej linii mediów. Niektórzy, wywodzący się z tego nurtu osobistego proroctwa, reklamuję się np. stwierdzeniem: "przyjdź a usłyszysz proroctwo dla siebie"; jest to podobne do terminologii różnych mediów. Taka praktyka daru proroctwa jest absolutnie niebiblijna.

Dar proroctwa, w sensie biblijnym, polega na tym, że Duch uzdalnia daną osobę aby przedstawiła objawienie od Boga (Rzymian 12,6-8; 1 Koryntian 12,4-11.28). Czasami (ale nie zawsze) proroctwo zawiera objawienie od Boga dotyczące przyszłości. W Starym jak i w Nowym Testamencie, Bóg używa proroków oraz/lub dar proroctwa, aby objawić ludziom prawdę. Proroctwo proklamuje bożą prawdę; jest to szczególne objawienie prawdy, której w inny sposób nie można by było dostrzec. Przez proroka, Bóg objawiał prawdę, którą ludzie potrzebowali znać i czasami ta prawda została spisana. Ostatecznie zaowocowało to powstaniem Biblii, Słowa Bożego, ostatecznego, szczególnego objawienia od Boga.

Ukończenie Biblii wpływa na charakter daru proroctwa. Biblia zawiera całe objawienie, które potrzebujemy do życia i pobożności (2 Piotra 1,3). Boże Słowo jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż miecz obosieczny (Hebrajczyków 4,12). Biblia jest pożyteczna "do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany" (2 Tymoteusza 3,16-17). W rezultacie, główna cecha daru proroctwa została przemieniona z deklaracji nowego objawienia od Boga do proklamowania tego co Bóg już objawił, a co zostało zapisane w Jego Słowie.

Oczywiście, nie chcemy powiedzieć, że Bóg nigdy nie przekaże żadnej osobie jakiegoś przesłania przez inną osobę. Bóg może i będzie używał ludzi w jakikolwiek sposób On zechce. Jednak fakt, że Słowo Boże jest doskonałe i kompletne oznacza, że powinniśmy polegać na nim jako naszym przewodniku. Nie powinniśmy opierać się na prorokach, proroczych gorących liniach czy proroczych zapiskach. Boże Słowo jest prawdą, którą potrzebujemy znać. Boże Słowo przedstawia mądrość, którą potrzebujemy znać aby we właściwy sposób stosować Jego prawdę. Poza tym mamy Ducha Świętego, który mieszka w nas aby nas prowadzić, pocieszać i uczyć (Jana 14,16.26). Używanie koncepcji osobistego proroctwa aby wywierać wpływ na ludzi i czynić ich zależnymi od "proroczego przewodnictwa" jest rażącym zniekształceniem biblijnego daru proroctwa. Za każdym razem, gdy ludzie ufają omylnym słowom człowieka zamiast nieomylnemu Słowu Bożemu narażają się na ośmieszenie.



Powrót na polską stronę główną



Czy koncepcja osobistego proroctwa jest biblijna?