முழுமையான உண்மை அல்லது உலகளாவிய உண்மை என்ற ஒன்று உண்டா?



கேள்வி: முழுமையான உண்மை அல்லது உலகளாவிய உண்மை என்ற ஒன்று உண்டா?

பதில்:
முழுமையான உண்மை அல்லது உலகளாவிய உண்மை என்றால் என்பதை புறிந்து கொள்ள நாம் உண்மையின் வரையரையில் இருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும். அகராதியின் அடிப்படையில் உண்மை என்றால் “உண்மையின் நிச்சயம் மற்றும் மெய்மை; உண்மை என்று நிறுபிக்கப்பட்ட அல்லது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வாக்குமூலம்.” உண்மையான மெய் என்று எதுவும் கிடையாது ஆனால் எல்லாம் உணர்வு மற்றும் கருத்து என்று சிலர் சொல்கின்றனர். முழுமையான உண்மை மற்றும் மெய் என்ற ஒன்று உண்டு என்று பிறர் விவாதிக்கின்றனர்.

உண்மையை வரையறுக்கக் கூடிய எந்த ஒரு தராதரமும் இல்லை என்பதே ஒரு சிலரின் கருத்து. எல்லாம் ஏதேனும் ஒன்றோடு தெடர்புடையது எனவே மெய்யாகவே உண்மை என்ற ஒன்று இல்லை என்று இந்த கருத்தை வலியுறுத்துபவர்கள் விசுவாசிக்கின்றனர். இறுதியாக இதனால் தார்மீக தராதரம் என்று ஒன்றுமில்லை, ஒரு செயல் நேர்மறையானதா அல்லது எதிர்மறையானதா, சரியா அல்லது தவறா என்று தீர்மானிக்க எந்த ஒரு அதிகாரமுமில்லை. அதாவது எது சரி அல்லது எது தவறு என்பதை சூழ்நிலையே தீர்மானிக்கிறது என்கிற “சூழ்நிலை ஒழுக்கநெறிக்கு” இந்த கருத்து நடத்துகிறது. சரி என்றும் தவறேன்றும் ஒன்று கிடையாது எனவே காலத்தின் அடிப்படையிலும் சூழ்நிலையின் படியும் எதை சரி என்று உணர்கிறோமோ அல்லது தெரிகிறதோ அது உண்மையாக இருக்கிறது. நிச்சயமாக இந்த சூழ்நிலை ஒழுக்க நெறி “எதுவாகிலும் நல்லது என்று தோன்றுகிறதோ” அதன் படி ஜீவிக்கவும் மனோபவத்துடம் இருக்க கூடய நிலைக்கு நடத்துகிறது. இது சமுதாயத்திற்கும் தனிமனிதனுக்கும் அழிவுகரமான விளைவை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த பின்நவீனத்துவம் எல்லா மதிப்புகளையும், விசுவாசங்களையும், வாழ்க்கை முறைகளையும், உண்மைகளையும் சமமாகவே மதிப்பிடுகிற சமுதாயத்தை உருவாக்குகிறது.

எது உண்மை எது தவறு என்பதை வரையறுக்கக் கூடிய தரம் மற்றும் முழுமையான உண்மை என்பது உண்டு என்று மற்றொரு பிரிவினர் விசுவாசிக்கின்றனர். எனவே நடக்கைகள் சரியா தவறா என்பதை முழுமையான உண்மையை வரையறுக்கக் கூடிய தராதரத்தின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்க முடியும். எந்த ஒரு பூரணமும் எந்த ஒரு உண்மையும் இல்லை என்றால் குலப்பம் உருவாகிறது. உதாரணமாக புவியீர்ப்பு விசையின் விதியை எடுத்துக்கொள்ளலாம். இது உண்மையில்லை என்றால் நாம் ஒரு இடத்தை விட்டு நகர்வதற்கு முன் நாம் ஒரு இடத்தில் உட்காருவதா அல்லது நிற்பதா என்கிற நிச்சயமில்லாதிருப்போம். இரண்டும் இரண்டும் எப்போதும் நான்காக இருக்கவில்லை என்றால் நாகரிகத்தின் விளைவுகள் பேரழிவாக இருக்கும். அறிவியல் மற்றும் இயற்பியல் விதிமுறைகள் பொருத்தமற்றதாக இருக்கும் வணிகம் சாத்தியமில்லாததாக இருக்கும். என்ன ஒரு அலங்கோலம்! அதிர்ஷ்டவசமாக இரண்டும் இரண்டும் எப்போதும் நான்கு. முழுமையான உண்மை என்பது உண்டு அதை காணவும் புரிந்துகொள்ளவும் முடியும்.

முழுமையான உண்மை இல்லை என்ற கூற்றை உருவாக்குவது முரண்பாடானதாக இருக்கிறது. இன்று அநேகர் முழுமையான அல்லது உலகளாவிய உண்மையை மறுக்கிற கலாச்சார சார்புவாதத்தை தழுவுகின்றனர். “முற்றிலும் உண்மை இல்லை” என்று கூறுகிறவர்களிடம் கேட்கப்பட வேண்டிய ஒரு நல்ல கேள்வி: “நீ முற்றிலும் நிச்சயமாக இதை சொல்கிறாயா?” அவர்கள் ஆம் என்றால் அவர்கள் முழுமையான அறிக்கையை சொல்லியிருக்கிறார்கள் அதுவே முழுமை என்பது இருக்கிறது என்பதற்கு ஆதாரம் ஆகும். முற்றிலும் உண்மை என்பது கிடையாது அது மட்டுமே முற்றிலும் உண்மை என்பதே இவர்களின் கருத்து.

முழுமையான அல்லது உலகளாவிய உண்மைகள் இல்லை என்பதை விசுவாசிக்க ஒருவர் இந்த சுய முரண்பாட்டு பிரச்சனையோடு இணைந்து பிற தர்க்க சிக்கல்களை மேற்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். எல்லா மனிதர்களும் குறுகிய அறிவு மற்றும் வரையறைக்குட்பட்ட சிந்தையே இருக்கிற படியால் தர்க்கரீதியான முழுமையான எதிர்மறையான அறிக்கை செய்ய முடியாது. தர்க்கரீதியாக ஒரு நபர் “தேவன் இல்லை” (அநேகர் சொன்னாலும்) என்று சொல்ல முடியாது ஏனென்றால் அப்படி ஒரு கூற்றை சொல்ல அந்த நபருக்கு ஆரம்பம் முதல் முடிவுவரை இந்த பிரபஞ்சத்தை குறித்த முழுமையான அறிவு படைத்தவராக இருக்க வேண்டும். இது சாத்தியமில்லாததினால், “எனக்கு இருக்கும் இந்த குறுகிய அறிவின் படி நான் தேவன் இல்லை” என்பதை விசுவாசிக்கிறேன் என்று தர்க்கரீதியா அநேகர் சொல்கின்றனர்.

முழுமையான அல்லது உலகளாவிய உண்மைகளை மறுப்பதில் உள்ள மற்றொரு பிரச்சனை நம்முடைய சொந்த மனசாட்சி, சொந்த அனுபவம், இந்த உலகத்தில் நாம் பார்க்கும் உண்மை ஆகியவற்றின் படி வாழ தவறுகிறோம். முழுமையான உண்மை என்று ஒன்று இல்லை என்றால் இறுதியாக எதுவும் சரியுமில்லை தவறுமில்லை. உனக்கு எது சரியோ அது எனக்கும் சரி என்று அர்த்தமில்லை. இந்த மாதிரியான சார்புவாதத்தை உபயோகிக்கும் போது எல்லோரும் தங்கள் ஜீவியத்திற்கு தேவையான சொந்த விதிகளை ஏற்படுத்திகொள்கின்றனர் அவர்களுக்கு எது சரி என்றுபடுகிறதோ அதையே செய்கின்றனர். தவிக்கமுடியாமல் ஒருவருடைய சரி என்ற உணர்வு மற்றவருக்கு முரண்பாடாக காணப்படலாம். சிகப்பு விளக்கு எரியும் போது அந்த போக்குவரத்து விளக்கை நான் புறக்கணிப்பது எனக்கு சரியாக இருக்குமேயானால் என்னவாகும்? நான் ஆபத்திற்கு என் உயிரை பனையம் வைக்கிறேன். உன்னிடமிருந்து திருடுவது எனக்கு சரியாக இருக்கலாம் ஆனால் உனக்கு அது தவறானது. தெளிவாக எது சரி எது தவறு என்பதில் நம்முடைய தரம் சச்சரவு மிகுந்தது. நாம் பொறுப்புடன் நடந்து கொள்வதற்கு எதுவாக முழுமையான உண்மை, மற்றும் சரி மற்றும் தவறுக்கான தரம் இல்லை என்றால் பின்னர் நாம் எதைக்குறித்தும் உறுதியாக இருக்க முடியாது. மக்கள் அவர்களின் விருப்பம்போல் விடுதலையோடு செயல்படுவார்கள் - கொலை, கற்பளிப்பு, திருட்டு, பொய், ஏமாற்றுதல் மற்றும் பல அது தவறு என்று ஒருவராலும் சொல்ல முடியாது. அரசாங்கம், சட்டம், நீதி என்பவைகள் இருக்காது ஏனென்றால் பெருபாண்மையான மக்களால் தரத்தை உருவாக்க முடியும் அதை சிறுபாண்மையினரிடம் அதை வற்புறுத்தவும் முடியும். தராதரம் இல்லாத உலகம் கற்பனையில் மிக பயங்கரமான உலகம்.

ஆவிக்குரிய ரீதியாக இந்த சார்புவாதம் மத அடிப்படையிலான குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. உண்மையாக மதமில்லை என்றால் தேவனோடு கூட சரியான உறவு வைப்பது சாத்தியமில்லை. எனவே மரணத்திற்கு பின்பான வாழ்க்கையை பற்றி முழுமையான அறிக்கையை உடைய எல்லா மதமும் தவறானதாக இருக்கும். இரண்டு மதங்களும் வேறு வேறு சத்தியங்களை போதித்தாலும் தங்களிடமே பரலோகத்திற்கான வழி இருக்கிறது என்று சொன்னாலும் இரண்டு வேறுபாடான மதங்கள் சமமாக உண்மை என்பதை விசுவாசிப்பது இன்றைய மக்களுக்கு அசாதாரணமான காரியமல்ல. முழுமையான உண்மை உண்டு என்பதை மறுப்பவர்கள் இதை புறக்கணிக்கின்றனர் மேலும் எல்லா மதங்களும் சமம் எல்லா வழிகளும் பரலோகத்திற்கே நடத்துகின்றன என்று போதிக்கிற சகிப்புதன்மை பிரபஞ்சத்துவத்தை தழுவுகின்றனர். இயேசுவே வழி, சத்தியம், ஜீவன் மற்றும் அவரே உண்மையின் இறுதியான வெளிப்படும் பரலோகத்திற்கு வழியுமாக இருக்கிறார் (யோவான் 14:6) என்று வேதாகமம் சொல்வதை விசுவாசிக்கும் கிறிஸ்தவர்களை இந்த உலக கண்ணோட்டத்தை கடுமையாக பின்பற்றுபவர்கள் எதிர்கின்றனர்.

பின்நவீனத்துவ சமூகத்தில் சகிப்புதன்மை ஒரு முக்கிய நல்லொழுக்கமாக மாறிவிட்டது. அதுவே முழுமையானது எனவே சகிப்புதன்மை இன்மை மட்டுமே தீமையாக இருக்கிறது. எந்த வறட்டுத்தனமான விசுவாசமும் குறிப்பாக முழுமையான உண்மையை விசுவாசிப்பது சகிப்புத்தன்மை இன்மையை குறிக்கிறது எனவே அது பாவம் ஆகும். முழுமையான உண்மையை நிராகரிப்பவர்கள் அதிகமாக சொல்வது நீ மற்றவர்களிடம் உன்னுடைய விசுவாசத்தை சுமத்தாத வரை நீ உனக்கு வேண்டிய எதை விசுவாசித்தாலும் அது சரியே. இதுவே எது சரி எது தவறு என்பதற்கான கருத்து ஆகும். இதை விசுவாசிப்பவர்கள் இதை மற்றவர்களிடம் சுமத்த நினைக்கின்றனர். மற்றவர்கள் பின்பற்றுகின்றனர் என்று குற்றம் கூறுகிற அதே தரத்தை இவர்களும் பின்பற்றுவதன் மூலம் இவர்கள் எதை நிலைநிறுத்த விரும்புகின்றனறோ அதையே மீறுகின்றனர். இது அவர்களின் மற்றொரு முரண்பாடான நிலையாகும். இந்த கருத்தை கையாள்பவர்கள் தங்களின் நடக்கைகளுக்கு பெறுப்பேர்க்க மனதில்லாததினால் இதை பின்பற்றுகின்றனர். முழுமையான உண்மை இருக்குமேயானல் எது சரி எது தவறு என்பதற்கு முழுமையான தரமும் இருக்கும் அப்படி இருக்கும் போது அதற்கு நாம் பொறுப்பாளராக இருக்க வேண்டும். இந்த முழுமையான உண்மையை மறுக்கும் போது அவர்கள் உண்மையில் இந்த பொறுப்பையே புறக்கணிக்கின்றனர்.

வழ்க்கையின் விளக்கத்திற்காக பரிணாம வளர்ச்சியின் கொள்கையை தழுவுகிற சமுதாயத்தின் பிரதிபலிப்பே இந்த முழுமையான உண்மை அல்லது உலகளாவிய உண்மை மற்றும் கலாச்சார சார்புவாதம் ஆகியவற்றை மறுப்பவர்கள் உருவாகக் காரணம். இயற்க்கை பரிணாம வளர்ச்சி உண்மை என்றால் இந்த வாழ்க்கைக்கு அர்த்தமில்லை, நமக்கு நோக்கமில்லை, மற்றும் முழுமையான சரி தவறு என்று எதுவும் இருக்க முடியாது. மனிதன் அவன் விரும்புகிற படி ஜுவிக்கலாம் அவனுடைய நடைக்கைகளுக்கு அவன் யாருக்கும் பொறுப்பல்ல. பாவமான மனிதன் தேவன் இருக்கிறார் என்பதையும் முழுமையான உண்மையையும் மறுத்தாலும் நியாயத்தீர்ப்புக்காக அவருக்கு முன்பாக ஒரு நாள் நிற்க்க வேண்டியது அவசியம். வேதாகமம் சொல்கிறது “தேவனைக்குறித்து அறியப்படுவது அவர்களுக்குள்ளே வெளிப்பட்டிருக்கிறது; தேவனே அதை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். எப்படியென்றால் காணப்படாதவைகளாகிய அவருடைய நித்திய வல்;லமை தேவத்துவம் என்பவைகள், உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறவைகளினாலே, உலகமுண்டானதுமுதற்கொண்டு, தெளிவாய் காணப்படும் ; ஆதலால் அவர்கள் போக்குச் சொல்ல இடமில்லை. அவர்கள் தேவனை அறிந்தும், அவரைத் தேவனென்று மகிமைப்படுத்தாமலும், ஸ்தோத்திரியாமலுமிருந்து, தங்கள் சிந்தனைகளினாலே வீணரானார்கள்; உணர்வில்லாத அவர்களுடைய இருதயம் இருளடைந்தது. அவர்கள் தங்களை ஞானிகளென்று சொல்லியும் பயித்தியக்காரர்கள்” (ரோமர் 1:19-22).

முழுமையான உண்மை இருக்கிறது என்பதற்கு ஏதேனும் ஆதாரம் இருக்கிறதா? ஆம். நமக்குள்ளாய் இருக்கிற நம்முடைய மனசாட்சி நமக்கு இந்த உலகம் இருக்க வேண்டிய சரியான விதத்தை உணர்த்துகிறது. அதாவது சிலவைகள் சரி சிலவைகள் தவறு என்று உணர்த்துகிறது. பாடுகள், பட்டினி, கற்பழிப்பு, மற்றும் தீமைகள் தவறு என்று நம்முடைய மனசாட்சி நமக்கு உணர்த்துகிறது. இது நம்மை அன்பு பெருந்தன்மை, இரக்கம், சமாதானம் ஆகிய சரியான காரியங்களை செய்ய வேண்டும் என்றும் ஏவுகிறது. இது எல்லா கலாசாரத்திலும் எல்லா நேரமும் உலகளாவிய உண்மை. வேதாகமம் மனிதனுடைய மனசாட்சியை ரோமர் 2:14-16ல் விளக்குகிறது: “அன்றியும் நியாயப்பிரமாணமில்லாத புறஜாதிகள் சுபாவமாய் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி செய்கிறபோது, நியாயப்பிரமாணமில்லாத அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே நியாயப்பிரமாணமாயிருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய மனச்சாட்சியும் கூடச் சாட்சியிடுகிறதினாலும், குற்றமுண்டு குற்றமில்லையென்று அவர்களுடைய சிந்தனைகள் ஒன்றையொன்று தீர்க்கிறதினாலும், நியாயப்பிரமாணத்திற்கேற்ற கிரியை தங்கள் இருதயங்களில் எழுதியிருக்கிறதென்று காண்பிக்கிறார்கள். என் சுவிசேஷத்தின்படியே, தேவன் இயேசுகிறிஸ்துவைக்கொண்டு மனுஷருடைய அந்தரங்கங்களைக்குறித்து நியாயந்தீர்ப்புக்கொடுக்கும் நாளிலே இது விளங்கும்.”

முழுமையான உண்மை உண்டு என்பதற்கு இரண்டாவது ஆதாரம் அறிவியலே ஆகும். அறிவியல் என்பது அறிவின் நாட்டம், நாம் அறிந்ததை படிப்பது மற்றும் இன்னும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்கிற நாட்டம் ஆகும். எனவே உலகிலிருக்கும் மெய்யான யதார்த்தங்கள் இருக்கின்றன என்பதை விசுவாசிக்க இதை நிறுபிக்கும் அறிவியல் ஆய்வு அவசியமானது மற்றும் இந்த யதார்த்தங்கள் கண்டுபிடிக்கவும் நிரூபிக்கப்படவும் கூடும். தராதரம் இல்லை என்றால் படிப்பதற்கு என்ன இருக்கிறது? அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் உண்மை என்று எப்படி ஒருவர் அறிந்து கொள்ள முடியும்? அறிவியல் விதிகள் இருக்கிற முழுமையான உண்மையின் மூலமே ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

முழுமையான உண்மை அல்லது உலகளாவிய உண்மை உண்டு என்பதற்கு மூன்றாவது ஆதாரம் மதம் ஆகும். உலகத்திலுள்ள எல்லா மதங்களும் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தத்தை அல்லது வரையறையை கொடுக்க முயற்ச்சி செய்கின்றனர். அவைகள் எளிமையாக இருக்கிறது என்பதை விட ஏதோ ஒன்றின் மீதான மனுகுலத்தின் விருப்பத்தினால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. மதங்களின் மூலம் மனிதன் தேவனை, எதிர்காலத்தை குறித்த நம்பிக்கையை, பாவ மன்னிப்பை, போராட்டத்தின் மத்தியில் சமாதானத்தை மற்றும் ஆழமான கேள்விகளுக்கு பதிலை தேடுகிறான். மனிதன் பரினாம வளர்ச்சியுள்ள மிருகம் என்பதற்கு மதங்கள் மிகுந்த ஆதாரம். இது உயரிய நோக்கத்திற்கு ஆதாரமாகவும்; ஆள்தத்துவமுள்ள மற்றும் குறிக்கோளையுடைய தேவன் இருக்கிறார் அவரே மனிதனுக்கு அவரை அறிந்து கொள்வதற்கான வாஞ்சையை கொடுத்திருக்கிறார் என்பதற்கு ஆதாரமாகவும் இருக்கிறது. சிருஷ்டிகர் என்று ஒருவர் இருப்பாரேயானால் அவரே முழுமையான உண்மைக்கான தரமாக இருக்கிறார். அவருக்கு உண்மையை ஏற்படுத்த அதிகாரமிருக்கிறது.

அதிஷ்டவசமாக சிருஷ்டிகர் இருக்கிறார். அவரே நமக்கு அவருடைய சத்தியத்தை வேதாகமத்தின் மூலம் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். முழுமையான உண்மையை அல்லது உலகளாவிய உண்மையை தெரிந்து கொள்ள ஒரே வழி சத்தியம் என்று தன்னை வெளிப்படுத்தின இயேசுவை விசுவாசிப்பதே ஆகும். இயேசு அவரே ஒரே வழி, ஒரே சத்தியம், ஒரே ஜீவன் மற்றும் தேவனிடத்திற்கு போவதற்கான ஒரே பாதை என்று கூறினார் (யோவான் 14:6). முழுமையான உண்மை இருக்கிறது, அந்த உண்மை நமக்கு வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் இருக்கிறார் மற்றும் நாம் அவரை தனிப்பட்ட முறையில் தெரிந்து கொள்ள அவரே தம்மை நமக்கு அவருடைய குமாரன் இயேசுகிறிஸ்துவின் மூலம் வெளிப்படுத்தினார் என்பதை காட்டுகிறது. அதுவே முழுமையான உண்மையாகும்.



தமிழ் முதற் பக்கத்திற்குச் செல்க



முழுமையான உண்மை அல்லது உலகளாவிய உண்மை என்ற ஒன்று உண்டா?