கிறிஸ்தவ பெற்றோர் தங்களுக்கு ஊதாரித்தனமான மகனோ (அல்லது மகளோ) இருந்தால் என்ன செய்யவேண்டும்?



கேள்வி: கிறிஸ்தவ பெற்றோர் தங்களுக்கு ஊதாரித்தனமான மகனோ (அல்லது மகளோ) இருந்தால் என்ன செய்யவேண்டும்?

பதில்:
அனேக கொள்கைள் இந்த கெட்ட குமாரன் கதையில் (லூக்கா 15:11-32) உள்ளடக்கியிருக்கிறது. பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்த வழியில் இருந்து விலகி நடக்கும் போது அவர்களை கையாள பெற்றோர் இதை பயன்படுத்தலாம். குழந்தைகள் இளம் பிராயத்தை அடைந்தவுடன் அவர்கள் தங்களுடைய பெற்றோரின் அதிகாரத்திற்கு கீழ்பட்டு இருக்க மாட்டார்கள் என்பதை பெற்றோர் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டியது அவசியமாகும்.

கெட்ட குமாரன் கதையில் இளய மகன் தன்னுடைய ஆஸ்தியை எடுத்துக்கொண்டு தூர தேசத்திற்கு சென்று அதை வீணடிக்கிறான். இரட்சிக்கப்படாத பெற்றோருடைய பிள்ளைகளுடைய வாழ்க்கையில் இது இயற்க்கையாகவே செய்யப்படுகிற ஒரு காரியம். ஆனால் கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிற பிள்ளைகளுடைய வாழ்க்கையில் இப்படி நடக்கும் போது நாம் அந்த பிள்ளையை ஊதாரி மகன் என்று அழைக்கிறோம். “தன்னுடைய வளங்களை வீணாக்கிய நபர்” என்பது தான் இதன் அர்த்தம். இதற்கு நல்ல விளக்கம் ஒரு குழந்தை வீட்டை விட்டு சென்று தன்னுடைய பெற்றோர் தன்னிடத்தில் முதலீடு செய்த எல்லா ஆவிக்குரிய ஆஸ்திகளை வீணடிப்பதே ஆகும். இந்த பிள்ளை தேவனுக்கு விரோதமாக முரட்டாட்டம் பண்ணுவதால், வருடங்கள் முழுவதும் வளர்த்தது, போதித்தது, அன்பு மற்றும் கருசனை செலுத்தினது அனைத்தையும் மறந்துவிடுகிறான். எல்லா முரட்டாட்டமும் முதலாவது தேவனுக்கு எதிரானது, அதன் பின்பு இந்த முரட்டாட்டம் பெற்றோருக்கும் அவர்களுடைய அதிகாரத்திற்கும் எதிரானதாக வெளிப்படுகிறது.

இந்த உவமையில் தகப்பன் தன்னுடைய மகன் போவதை தடுக்க வில்லை என்பதை கவனிக்க வேண்டும். அதுமட்டுமல்ல தன்னுடைய மகனை பாதுகாக்க அவனுக்கு பின்னாக செல்லவுமில்லை. இதற்கு பதிலாக இந்த தகப்பன் விசுவாசத்துடன் வீட்டிலே இருந்து ஜெபிக்கிறார், தன் மகன் உணர்வடைந்து மனம்திரும்பி எழுந்து புறப்பட்டன். இந்த தகப்பன் காத்திருந்தார், எதிர்பர்த்திருந்தார் மற்றும் அவனை தூரத்தில் வரும்போதே அவனிடத்தில் ஒடி வந்தார்.

நம்முடைய மகனோ அல்லது மகளோ அவர்களுக்கு சட்டபூர்வமாக தகுதியான வயது இருக்கிறது என்கிற எண்ணத்தில் அவர்களின் விருப்பப்படி போகும் போது இதன் விளைவு கடினமானதாக இருக்கும் என்பதை அறிந்து பெற்றோர்கள் அவர்களை போக விட வேண்டும். பெற்றோர் அவனுக்கு பின்னாக போக வேண்டாம், அவர்களுக்கு வருகிற விளைவில் பெற்றோர் தலையிடவும் வேண்டாம் அதற்கு பதிலாக பெற்றோர் வீட்டிலே இருந்து விசுவாசத்துடன் ஜெபிக்க வேண்டும் மற்றும் மனத்திரும்புதலின் அடையாலத்தை அல்லது அவன் திரும்பிவருகிறதை எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டும். அது நடக்கும் வரை பெற்றோர்கள் தங்களுடைய சொந்த ஆலோசனையை கடைபிடித்து, முரட்டாட்டத்திற்கு துணைபோகமல் மற்றும் தலையிடாமல் இருக்க வேண்டும் (1பேதுரு 4:15).

பிள்ளைகள் சட்ட படி இளம்பிறாயத்தை அடைந்த போது அவர்கள் தேவனுடைய அதிகாரத்திற்கும் அரசாங்கத்தின் அதிகாரத்திற்கு மட்டுமே கீழ்பட்டவர்கள் (ரோமர் 13:1-7). பெற்றோராகிய நாம் நமது ஊதாரி பிள்ளைகளை அன்பு மற்றும் ஜெபத்தின் மூலம் தாங்கலாம். தேவனிடத்தில் அவர்கள் திரும்பும் போது நாம் அவர்களோடு சேர்ந்து நிற்கலாம். தேவன் அனேக நேரங்களில் சுய தண்டனையான துண்பங்கள் பயன்படுத்துவதன் மூலம் நம்மை ஞானமடைய செய்வார். இது ஒவ்வொரு தனி நபரும் எப்படி பிரதியுத்திரம் செய்கிறோம் என்பதை பொருத்தது. பெற்றோராக நம்மால் பிள்ளைகளை இரட்சிக்க முடியாது ஆனால் தேவனால் மட்டுமே முடியும். அந்த நேரம் வரும் வரை நாம் காத்திருந்து ஜெபிக்க வேண்டும் மற்றும் தேவனுடைய கரத்திலே காரியங்களை விட்டுவிட வேண்டும். இது வேதனையான காரியமே ஆனால் வேதாகமத்தின் படி பார்க்கும் போது இது சமாதானமான மனதையும் இருதயத்தையும் தரும். நம்மால் நம்முடைய பிள்ளைகளை நியாயந்தீர்க்க முடியாது. தேவனால் மட்டுமே முடியும். சர்வலோக நியாயாதிபதி நீதிசெய்யாதிருப்பரோ? (ஆதியாகமம் 18:25) இந்த வசனம் மிக பெரிய ஆறுதலை தறுகிறது.



தமிழ் முதற் பக்கத்திற்குச் செல்க



கிறிஸ்தவ பெற்றோர் தங்களுக்கு ஊதாரித்தனமான மகனோ (அல்லது மகளோ) இருந்தால் என்ன செய்யவேண்டும்?