பாவத்தின் சொற்பொருள் விளக்கம் என்ன?



கேள்வி: பாவத்தின் சொற்பொருள் விளக்கம் என்ன?

பதில்:
தேவனின் நியாய பிரமானத்தை மீறுவதும் (1 யோவான் 3:4) தேவனை எதிர்கிறதுமே (உபாகமம் 9:7; யோசுவா 1:18) பாவம் என்று வேதாகமம் விவரிக்கிறது. தூதர்களில் மிகவும் அழகும் வல்லமையான லூசிபேரில் இருந்து பாவம் துடங்கினது. அவனுக்கு இருந்த பதவியில் திருப்தியாயிராமல், தேவனைவிட உயர்ந்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினான். இதுவே அவன் வீழ்ச்சியின் காரணமாயிற்று மற்றும் பாவத்தின் துடக்கமாயிற்று (ஏசாயா 14:12-15). சாத்தான் என்று பெயர் மாற்றப்பட்ட அவன், மனுக்குலத்திற்க்கு பாவத்தை கொண்டு வந்தான். ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாம் ஏவாளிடம் “நீங்கள் தேவனை போல ஆவீர்கள்” என்று சொல்லி, தனக்கிருந்த அதே ஆசையை அவர்களில் தூண்டி அவர்களை சோதித்ததினால், அவர்கள் தேவனின் கட்டளைக்கு கீழ்ப்படியாமல் அவரை எதிர்த்தார்கள் (ஆதியாகமம் 3). அதிலிருந்து பாவமானது தலைமுறை தலைமுறைகளாக தொடர்ந்து வருகிறது. நாம் ஆதாமின் சந்ததிகளானபடியால், அவன் மூலமாக பாவம் நமக்கு வந்திருக்கிறது. ரோமர் 5:12 சொல்லுகிறது என்னவென்றால், ஆதாம் மூலமாக பாவம் உலகத்தில் பிரவேசித்தது, மற்றும் மரணமும் எல்லா மனிதர்களுக்கும் கடந்துவந்துள்ளது, ஏனென்றால் “பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்” (ரோமர் 6:23).

ஆதாம் மூலமாக, இயற்க்கையாகவே பாவம் செய்யவேண்டும் என்ற இயல்பு மனு குலத்திற்க்கு வந்தது, மற்றும் மனிதர்கள் இயற்கையாகவே பாவிகளானார்கள். ஆதாம் பாவம் செய்த பொழுது, அந்த பாவத்தினால் அவன் உள்ளான சுபாவம் மாற்றப்பட்டது, அது அவனுக்கு ஆவிக்குரிய மரணத்தையும் துன்மார்க்கத்தையும் கொண்டு வந்தது, மற்றும் இவைகள் அவனுக்கு பின் வரும் சந்ததிகளாயும் தொடர்ந்தது. நாம் பாவம் செய்கிறதினால் பாவிகள் அல்ல; மாறாக, நாம் பாவிகளானதினால் பாவம் செய்கிறோம். இப்படி நமக்கு அளிக்கப்பட்ட இந்த துன்மார்க்க சுபாவத்தை தான் சுதந்தரிக்கப்பட்ட பாவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. எப்படி சரீரப்பிரகாரமான அம்சங்களாய் நாம் பெற்றோரில் இருந்து நாம் சுதந்தரிக்கிறோமோ, அப்படியே பாவ சுபாவத்தை ஆதாமில் இருந்து சுதந்தரிக்கிறோம். இந்த விழுந்துபோன சுபாவத்தின் நிலையை குறித்து தாவீது புலம்பினான். “இதோ, நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன்; என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள்” (சங்கீதம்51:5).

சுமத்தப்பட்ட பாவம் என்பது மற்றொரு விதமான பாவமாகும். கிரேக்க வார்த்தையில் இருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வார்த்தையான “சுமத்ப்பட்ட” (impute) என்ற வார்த்தை நீதி நிலையிலும் சட்ட அமைப்புகளிலும் கொண்டிருக்கும் அர்த்தம் என்னவென்றால், “ஒருவருடையதை எடுத்து மற்றவரின் கணக்கில் வைப்பதாகும்.” மோசேயின் பிரமானங்கள் கொடுக்கப்படும் முன், சுதந்தரித்த பாவம் அவர்களில் இருந்தது மற்றும் அதினால் மனிதர்கள் பாவிகளாயிருந்தார்கள், ஆனாலும் அவர்கள் பாவம் கணக்கிடப்படவில்லை. ஆனால் நியாயபிரமாணம் கொடுக்கபட்ட பிறகு, நியாயபிரமானத்தை மீறி செய்யபட்ட பாவங்கள் அவர்கள் மேல் சுமத்தப்பட்டது (கணக்கிடப்பட்டது) (ரோமர் 5:13). ஆதாமிலிருந்து மோசே வரையும் இருந்த மனிதர்கள் மரித்தார்கள், ஆனால் அவர்கள் நியாயப்பிரமானத்தை மீறி பாவம் செய்ததினால் மரிக்கவில்லை, மாறாக அவர்கள் சுதந்தரித்த பாவ சுபாவத்தினால் மரித்தார்கள். மோசேக்கு பிறகு வந்த மனிதர்கள் ஆதாம் மூலமாக சுதந்தரித்த பாவ சுபாவத்தினாலேயும் மற்றும் தேவனின் நியாயப்பிரமானத்தை மீறினதினால் சுமத்தப்பட்ட பாவதினாலேயும் மரித்தார்கள்.

சுமத்தப்படுதல் என்ற இந்த பிரமானத்தை தேவன் மனிதர்களின் நன்மைக்காக பயன்படுத்தினார், எப்படியென்றால் விசுவாசிகாளின் பாவத்தை தேவன் இயேசு கிறிஸ்துவின் கணக்கில் சுமத்தினார். இயேசு சிலுவையில் மரித்ததின் மூலமாக அந்த பாவத்திற்க்கான விலைக்கிரயத்தை செலுத்தினார். நம் பாவத்தை அவர் மேல் சுமத்தினபடியால், தேவன் இயேசுவை ஒரு பாவியை போல கருதி நடத்தினார், அதாவது இயேசு பாவம் செய்யாதவராயிருந்த போதிலும் இந்த முழு உலகத்தின் பாவத்திற்காக மரிக்கும்படி ஒப்புக்கொடுத்தார். இயேசுவின் மேல் பாவம் சுமத்தப்பட்டது ஆனால் அவர் ஆதாமின் பாவத்தை சுதந்தரிக்கவில்லை. அவர் பாவத்திற்கான விலைகிரயத்தை செலுத்தினார், ஆனால் அவர் பாவியாகவில்லை. அவரின் தூய்மையும் பரிசுத்தமான சுபாவம் பாவத்தால் தீட்டுபடவில்லை. அவர் ஒரு பாவமும் செய்யாதிருந்தபோதிலும், மனிதர்கள் செய்த எல்லா பாவத்தின் நிமித்தம் குற்றவாளியை போல நடத்தப்பட்டார். இதற்க்கு ஈடாக, தேவன் கிறிஸ்துவின் நீதியை விசுவாசிகளுக்கு சுமத்தி நமது பாவத்தை கிறிஸ்துவின் கணக்கில் செலுத்தினது போல நமது கணக்கில் இயேசுவின் நீதியை செலுத்தினார்(2 கொரிந்தியர் 5:21).

மூண்றாவது விதமான பாவம் என்னவென்றால், தனிப்பட்ட பாவம், அதாவது ஓவ்வொரு நாளும் ஓவ்வொரு மனிதனும் செய்யும் பாவம். நாம் ஆதாமில் இருந்த பாவ சுபாவத்தை சுதந்தரித்தபடியால், தனி நபராக, தனிப்பட்ட பாவங்களை செய்கிறோம். இது, அறியாமையில் சொல்லும் பொய்யிலிருந்து கொலை செய்யும் பாவம் வரை இருக்கும் எல்லா பாவங்களையும் அடங்கினது. இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் விசுவாசம் வைக்காதவர்கள், அவர்களின் தனிப்பட்ட, சுதந்தரிக்கபட்ட, மற்றும் சுமத்தப்பட்ட பாவங்களுக்காக அவர்கள் அபராதம் செலுத்த வேண்டும். ஆனால் இயேசுவை விசுவாசிக்கிறவர்கள் நித்திய தன்டனையான நரகம் மற்றும் ஆவிக்குரிய மரணத்தில் இருந்தும் விடுவிக்கபட்டிருக்கின்றார்கள் மற்றும் பாவத்தை எதிர்க்கும் வல்லமையும் நமக்கு இருக்கின்றது. இந்த தனிப்பட்ட பாவங்களை செய்வதும் செய்யாமல் இருப்பதும் நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒன்று, ஏனென்றால் பாவத்தை எதிர்த்து நிற்க்க பரிசுத்த ஆவியின் மூலமாக நமக்கு வல்லமை கொடுக்க பட்டிருக்கிறது. அவர் நமக்குள் வாசம் பண்ணி, நம்மை பரிசுத்த படுத்துகிறார் மற்றும் பாவத்தை செய்யும்போது நம்மை உணர்த்துகிறார் (ரோமர் 8:9-11). நாம் செய்த தனிப்பட்ட பாவங்களை தேவனிடம் அறிக்கை செய்து மண்னிப்பை கேட்கும்போது, அவர் நம்மை மீண்டும் அவரோடு பூரணமான உறவு கொள்ளும்படி உதவி செய்கிறார். “நம்முடைய பாவங்களை நாம் அறிக்கையிட்டால், பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து எல்லா அநியாயத்தையும் நீக்கி நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கு அவர் உண்மையும் நீதியும் உள்ளவராயிருக்கிறார்” (1 யோவான் 1:9).

நாம் மூன்று முறையும் குற்றவாளிகளாக தீர்க்கப்பட்டிருக்கிறோம்–அதாவது சுதந்தரிக்கப்பட்ட பாவத்தினால், சுமத்தப்பட்ட பாவத்தினால், மற்றும் தனிப்பட்ட பாவத்தின் நிமித்தமாக. இதற்க்கு மரணம், அதாவது சரீர மரணம் மட்டுமல்ல நித்திய மரணமும் (வெளிப்படுத்தல் 20:11-15) தான் ஏற்ற தண்டனை (ரோமர் 6:23). ஆனால் சுதந்தரிக்கப்பட்ட பாவம், சுமத்தப்பட்ட பாவம், மற்றும் தனிப்பட்ட பாவம், இவை எல்லாம் இயேசுவின் சிலுவையில் அடிக்கப்பட்டன மற்றும் இயேசுவை இரட்சகராக விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொள்வதினால், “அவருடைய கிருபையின் ஐசுவரியத்தின்படியே, இவருடைய இரத்தத்தினாலே பாவமன்னிப்பாகிய மீட்பு இவருக்குள் நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது.” (எபேசியர் 1:7).



தமிழ் முதற் பக்கத்திற்குச் செல்க



பாவத்தின் சொற்பொருள் விளக்கம் என்ன?