คริสเตียนควรมีมุมมองความนับถือตนเองอย่างไร?




คำถาม: คริสเตียนควรมีมุมมองความนับถือตนเองอย่างไร?

คำตอบ:
หลายคนให้นิยามคำว่าความนับถือตนเองเป็น "ความรู้สึกมีค่าขึ้นอยู่กับทักษะของพวกเขา การประสบผลสำเร็จ สถานภาพ แหล่งทรัพย์สมบัติ หรือรูปลักษณะ" ความนับถือตนเองเช่นนี้สามารถนำคนให้รู้สึกเป็นอิสระและทนงตัวและลุ่มหลงในการนับถือตนเอง ซึ่งบั่นทอนความปรารถนาของเราที่มีต่อพระเจ้าลดน้อยลง

ยากอบ 4:6 “แต่พระองค์ก็ได้ทรงประทานพระคุณเพิ่มขึ้นอีก เหตุฉะนั้น พระคัมภีร์จึงกล่าวว่า พระเจ้าทรงต่อสู้ผู้ที่หยิ่งจองหอง แต่ทรงประทานพระคุณแก่คนที่ใจถ่อม”

ถ้าเราวางใจในทรัพยากรฝ่ายโลกนี้เท่านั้น มันก็หลีกไม่พ้นที่เราจะเหลือแต่ความรู้สึกมีค่าบนพื้นฐานของความหยิ่งทนง

ลูกา 17:10 “ฉันใดก็ดี เมื่อท่านทั้งหลายได้กระทำสิ่งสารพัด ซึ่งเราบัญชาไว้แก่ท่านนั้น ก็จงพูดด้วยว่า 'ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบ่าวที่ไม่มีบุญคุณต่อนาย ข้าพเจ้าได้กระทำตามหน้าที่ซึ่งข้าพเจ้าควรกระทำเท่านั้น' ”

นี้ไม่ได้หมายความว่าคริสเตียนควรจะลดความนับถือตนเองลง มันหมายความว่าความรู้สึกของเราที่ว่า การเป็นคนดีไม่ควรขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราทำ แต่ขึ้นกับว่าเราเป็นใครในพระคริสต์ เราจำเป็นต้องถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระองค์ และพระองค์จะทรงยกย่องเรา

บทเพลงสดุดี 16:2 “วิสุทธิชนในแผ่นดินเป็นผู้ประเสริฐ เป็นพวกที่ข้าพเจ้าปีติยินดีด้วย”

คริสเตียนดำรงคุณค่าในตนเองและความนับถือตนเอง โดยมีความสัมพันธ์ที่ถูกต้องกับพระเจ้า เราสามารถรู้ว่าเรามีคุณค่าเพราะราคาแพงที่พระเจ้าทรงไถ่เราไว้ ผ่านทางพระโลหิตของพระบุตรของพระองค์คือพระเยซูคริสต์ ในอีกแง่หนึ่ง การลดความนับถือตนเองตรงข้ามกับความหยิ่งทนง ในอีกแง่หนึ่ง การลดความนับถือตนเองเป็นรูปแบบของความหยิ่งทนง บางคนมีความนับถือตนเองต่ำ เพราะพวกเขาต้องการให้คนรู้สึกเสียใจแทนพวกเขา ให้ความสนใจพวกเขา เพื่อจะปลอบโยนพวกเขา การลดความนับถือตนเองลง เป็นการประกาศว่า "จงมองดูฉัน" พอๆ กับความหยิ่งทะนง มันเพียงแต่ใช้เส้นทางต่างกันเพื่อจะไปยังจุดหมายปลายทางเดียวกัน นั่นคือ การคำนึงถึงตนเอง การหมกมุ่นในตนเอง และความเห็นแก่ตัว แต่เราต้องปล่อยวาง ตายแก่ตัวเอง และหันเหความสนใจไปยังพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่ทรงสร้างและอุปถัมภ์เรา พระคัมภีร์กล่าวว่พระเจ้าทรงยกย่องว่าเรามีคุณค่า เมื่อพระองค์ได้ทรงซื้อเราแล้วให้เป็นพลไพร่ของพระองค์

เอเฟซัส 1:14 “เป็นมัดจำของการรับมรดกของเรา จนกว่าเราจะได้รับเป็นกรรมสิทธิ์ เป็นที่ถวายสรรเสริญแด่พระสิริของพระองค์”

เพราะเหตุนี้ พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงสมควรที่เราจะยกย่องและสรรเสริญ เมื่อเรามีความนับถือตนเองอย่างสมบูรณ์ เราจะให้คุณค่ากับตัวเองมากพอที่จะไม่เข้ามีส่วนร่วมในความบาปที่กดขี่เรา แต่ เราเองควรประพฤติด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน คิดว่าคนอื่นดีกว่าตัวเอง

ฟีลิปปี 2:3 “อย่าทำสิ่งใดในทางชิงดีกันหรือถือดี แต่จงมีใจถ่อมถือว่าคนอื่นดีกว่าตัว”

โรม 12:3 “ข้าพเจ้าขอกล่าวแก่ท่านทั้งหลายทุกคนโดยพระคุณ ซึ่งทรงประทานแก่ข้าพเจ้าแล้วว่า อย่าคิดถือตัวเกินที่ตนควรจะคิดนั้น แต่จงคิดให้ถ่อมสุขุมสมกับขนาดความเชื่อ ที่พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่ท่าน”



กลับสู่หน้าภาษาไทย



คริสเตียนควรมีมุมมองความนับถือตนเองอย่างไร?