พระธรรมโยเอล



ผู้ประพันธ์: พระธรรมโยเอลกล่าวว่าผู้เขียนคือศาสดาพยากรณ์โยเอล

โยเอล 1:1 “พระวจนะของพระเจ้าที่มาถึงโยเอล บุตรของเปธุเอลว่าดังนี้”

วันที่เขียน: พระธรรมโยเอลน่าจะถูกเขียนขึ้นระหว่างปี ก.ค.ศ 835 และ 800

จุดประสงค์ของการเขียน: พระธรรมยูดาห์นี้ การจัดวางเรื่องราวคือฝูงตั๊กแตนมากมายทำลายล้างหมดสิ้น กองทัพตั๊กแตนนี้บุกเข้าทำลายทุกอย่าง—ทุ่งนาข้าว สวนองุ่น สวนดอกไม้ และต้นไม้ โยเอล บรรยายเชิงสัญลักษณ์ว่ากองทัพตั๊กแตนเป็นเหมือนกองทัพมนุษย์ที่ยกทัพมาบุก และมองในเชิงว่าเป็นการพิพากษาของพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ที่ลงโทษประเทศนี้เพราะความ ผิดบาปที่กระทำ พระธรรมเล่มนี้จะเน้นความสำคัญไปที่เหตุการณ์สำคัญสองอย่าง อย่างหนึ่งคือการยกทัพของตั๊กแตนมาบุก และอีกอย่างคือการเทลงมาของพระวิญญาณ เรื่องพระวิญญาณเทลงมานี้สำเร็จครั้งแรก ดังที่อัครทูตเปโตรอ้างถึงในพระธรรมกิจการบทที่ 2 สิ่งที่เกิดขึ้นในวันเพนเทคอส

ข้อพระคัมภีร์ที่สำคัญ: โยเอล 1:4 “สิ่งใดที่ตั๊กแตนวัยเดินกินเหลือ ตั๊กแตนวัยบินก็กินเสีย สิ่งใดที่ตั๊กแตนวัยบินกินเหลือ ตั๊กแตนวัยกระโดดก็กินเสีย สิ่งใดที่ตั๊กแตนวัยกระโดดกินเหลือ ตั๊กแตนวัยคลานก็กินเสีย”

โยเอล 2:25 “เราจะให้บรรดาปีของเจ้าคืนสู่สภาพเดิม คือที่ตั๊กแตนวัยบินได้กินเสีย ที่ตั๊กแตนวัยกระโดด ตั๊กแตนวัยคลาน และตั๊กแตนวัยเดินได้กิน คือกองทัพใหญ่ของเรา ที่เราส่งมาท่ามกลางเจ้านั้น”

โยเอล 2:28 “ต่อมาภายหลังจะเป็นอย่างนี้ คือเราจะเทพระวิญญาณของเรามาเหนือมนุษย์ทั้งปวง บุตรชายบุตรหญิงของเจ้าทั้งหลายจะเผยพระวจนะ คนชราของเจ้าจะฝัน และคนหนุ่มของเจ้าจะเห็นนิมิต

บทสรุปโดยย่อ: ภัยพิบัติที่น่ากลัวของฝูงตั๊กแตนตามมาด้วยการกันดารอาหารอย่างรุนแรงทั่วทั้งแผ่นดิน โยเอลใช้เหตุการณ์เหล่านี้ที่เกิดขึ้น เป็นตัวเร่งในการส่งคำตักเตือนไปยังชนชาติยูดาห์ ถ้าหากว่าผู้คนไม่กลับใจใหม่อย่างรวดเร็วและโดยทันที กองทัพศัตรูจะกวาดล้างแผ่นดินเช่นเดียวกับภัยทางธรรมชาติกระทำ โยเอลวิงวอนขอให้ประชาชนทุกคนและปุโรหิตของแผ่นดิน ให้อดอาหารและอ่อนน้อมถ่อมตนลงขณะที่พวกเขาแสวงหาการอภัยโทษจากพระเจ้า ถ้าพวกเขาจะตอบสนองท่าน พวกเขาจะถูกเปลี่ยนเป็นคนใหม่และจะเกิดพระพรฝ่ายจิตวิญญาณแก่ประชาชาติ แต่วันขององค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังจะมาถึง ในเวลานี้ดูเหมือนฝูงตั๊กแตนที่น่ากลัวจะเป็นเหมือนตัวริ้นเมื่อเปรียบเทียบกัน เมื่อนานาประเทศได้รับการพิพากษาจากพระองค์ สาระสำคัญของพระธรรมโยเอลเล่มนี้คือวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือเป็นวันแห่งพระพิโรธและการพิพากษาของพระเจ้า นี่คือวันที่พระเจ้าทรงเผยพระลักษณะที่ประกอบด้วยพระพิโรธ ฤทธิ์เดชและความบริสุทธิ์ และมันเป็นวันที่น่ากลัวสำหรับศัตรูของพระองค์ ในบทที่หนึ่ง วันขององค์พระผู้เป็นเจ้าประสบเหตุการณ์โรคระบาดของฝูงตั๊กแตนบนแผ่นดิน

บทที่ 2: 1-17 เป็นบทส่งผ่านตอนที่โยเอลใช้คำอุปมาเปรียบเทียบฝูงตั๊กแตนระบาดไปทั่วและการกันดารอาหารเพื่อจะเรียกร้องให้ผู้คนกลับใจเสียมีชีวิตให บทที่ 2: 18-3: 21 บรรยายวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าในแง่โลกาวินาศ และคำตอบต่อการเรียกร้องให้กลับใจใหม่พร้อมกับคำทำนายเรื่องการฟื้นฟูทางด้านร่างกาย (2: 21-27), การฟื้นฟูด้านจิตวิญญาณ (2: 28-32) และการฟื้นฟูประเทศชาติ (3: 1-21)

โยเอล 2:21-32 “โอ แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัวเลย จงยินดีและเปรมปรีดิ์เถิด เพราะพระเจ้าทรงทำการใหญ่โตมาก เจ้าที่เป็นสัตว์ป่าเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะว่าทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารนั้นเขียวสด ต้นไม้เกิดผล ต้นมะเดื่อและเถาองุ่นออกผลอย่างบริบูรณ์ ‘โอ บุตรทั้งหลายของศิโยนเอ๋ยจงยินดีเถิด จงเปรมปรีดิ์ในพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงช่วยกู้เจ้าด้วยฝนต้นฤดู พระองค์ทรงเทฝนลงมาให้เจ้า คือฝนต้นฤดูและฝนชุกปลายฤดูอย่างแต่ก่อน ‘ลานนวดข้าวจะมีข้าวอยู่เต็ม จะมีเหล้าองุ่นและน้ำมันอยู่เต็มล้นบ่อเก็บ เราจะให้บรรดาปีของเจ้าคืนสู่สภาพเดิม คือที่ตั๊กแตนวัยบินได้กินเสีย ที่ตั๊กแตนวัยกระโดด ตั๊กแตนวัยคลาน และตั๊กแตนวัยเดินได้กิน คือกองทัพใหญ่ของเรา ที่เราส่งมาท่ามกลางเจ้านั้น ‘เจ้าทั้งหลายจงรับประทานอย่างบริบูรณ์และอิ่มหนำ และสรรเสริญพระนาม พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ทรงกระทำแก่เจ้าอย่างมหัศจรรย์ ประชากรของเราจะ ไม่ต้องขายหน้าอีก เจ้าจะรู้ว่าเราอยู่ท่ามกลางอิสราเอล และเรานี่แหละคือพระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าของเจ้า ไม่มีอื่นใดอีก ประชากรของเราจะไม่ต้องขายหน้าอีก ‘ต่อมาภายหลังจะเป็นอย่างนี้ คือเราจะเทพระวิญญาณของเรามาเหนือมนุษย์ทั้งปวง บุตรชายบุตรหญิงของเจ้าทั้งหลายจะเผยพระวจนะ คนชราของเจ้าจะฝัน และคนหนุ่มของเจ้าจะเห็นนิมิต ในกาลครั้งนั้น เราจะเทพระวิญญาณของเรา มาเหนือกระทั่งคนใช้ชายหญิง ‘เราจะสำแดงลางอัศจรรย์ในท้องฟ้าและบนดิน เป็นเลือดและไฟและลำควัน ดวงอาทิตย์จะกลายเป็นความมืด ดวงจันทร์เป็นเลือด ก่อนวันใหญ่ยิ่งและ น่าสยดสยองของพระเจ้ามาถึง และอยู่มาจะเป็นอย่างนี้ คือผู้ที่ร้องทูลออกพระนามของพระเยโฮวาห์จะ รอด เพราะจะมีคนรอดพ้นในภูเขาศิโยนและใน เยรูซาเล็มตามที่พระเจ้าตรัสไว้ และในพวกคนที่รอดนั้นจะมีบรรดาบุคคล ที่พระเจ้าทรงเรียกด้วย”

ลางบอกเหตุการณ์ล่วงหน้า: เมื่อใดก็ตามที่พันธสัญญาเดิมพูดถึงการพิพากษาลงโทษบาปไม่ว่าจะเป็นบาปของแต่ละคนหรือประชาชาติ มีการทำนายล่วงหน้ากำเนิดของพระเยซูคริสต์ บรรดาผู้พยากรณ์ในพันธสัญญาเดิมยังคงเตือนอิสราเอลต่อไปอีกให้กลับใจใหม่ แต่แม้เมื่อพวกเขากลับใจ การกลับใจของพวกเขาถูกจำกัดแค่เพียงให้รักษาบทบัญญัติและความประพฤติเท่านั้น การถวายเครื่องบูชาของพวกเขาที่พระวิหารเป็นเพียงแต่เงาของการถวายบูชาที่สุดยอดที่ได้กระทำลงไปครั้งเดียวเท่านั้นพอที่บนกางเขน

ฮีบรู10:10 “และโดยน้ำพระทัยนั้นเองที่เราทั้งหลายได้รับการทรงชำระให้บริสุทธิ์ โดยการถวายพระกายของพระเยซูคริสต์เพียงครั้งเดียวเท่านั้น”

โยเอล บอกเราว่าการพิพากษาขั้นสูงสุดของพระเจ้า ซึ่งเกิดขึ้นในวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะ "ยิ่งใหญ่และน่ากลัว ใครเล่าจะทนได้? "(โยเอล 2:11) คำตอบก็คือว่าเราโดยตัวเราเอง ไม่มีวันทนได้ในวินาทีนั้น แต่ถ้าเราได้เชื่อวางใจในพระคริสต์ว่าพระองค์ได้ทรงไถ่โทษความผิดบาปของเรา เราไม่มีอะไรต้องกลัวในวันแห่งการพิพากษา

การประยุกต์ใช้ปฏิบัติ: ถ้าปราศจากการกลับใจใหม่ การพิพากษาจะรุนแรง เต็มที่และแน่นอน เราไม่ควรไว้วางใจในทรัพย์สินของเรา เว้นแต่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา บ่อยครั้งพระเจ้าทรงใช้ธรรมชาติหรือความเศร้าโศก หรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วไปอื่น ๆ ที่จะนำเรามาใกล้ชิดกับพระองค์ แต่โดยพระเมตตาและพระคุณของพระองค์ พระองค์ได้ทรงจัดเตรียมแผนการที่ชัดเจนสำหรับความรอด พระเยซูคริสต์ของเรา ทรงถูกตรึงกางเขนเพื่อชดใช้ความบาปของเรา และทรงเปลี่ยนเราพ้นบาปเข้าสู่ความชอบธรรมที่สมบูรณ์ของพระองค์

2โครินธ์ 5:21 “เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงกระทำพระองค์ผู้ทรงไม่มีบาปให้บาป เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์”

อย่าปล่อยเวลาให้สูญเสียไป การพิพากษาของพระเจ้าจะมาอย่างรวดเร็ว เหมือนขโมยในเวลากลางคืนและเราจะต้องเตรียมพร้อม

1เธสะโลนิกา 5:2 “เพราะท่านเองก็รู้ดีแล้วว่า วันขององค์พระผู้เป็นเจ้า จะมาเหมือนอย่าง ขโมยที่มาในเวลากลางคืน” วันนี้เป็นวันแห่งความรอด

2โครินธ์ 6:2 “เพราะพระองค์ตรัสว่า ในเวลาอันชอบเราได้ฟังเจ้า ในวันแห่งความรอดเราได้ช่วยเจ้า นี่แน่ะ บัดนี้เป็นเวลาอันชอบ นี่แน่ะ บัดนี้เป็นวันแห่งความรอด”

อิสยาห์ 55:6-7“จงแสวงหาพระเจ้า เมื่อจะพบพระองค์ได้ จงทูลพระองค์ ขณะพระองค์ทรงอยู่ใกล้ ให้คนอธรรมละทิ้งทางของเขา และคนไม่ชอบธรรมสละความคิดของเขา ให้เขากลับยังพระเจ้า เพื่อพระองค์จะทรงกรุณาเขา และยังพระเจ้าของเรา เพราะพระองค์จะทรงอภัย อย่างล้นเหลือ”

โดยการที่พระองค์ทรงจัดเตรียมทางแห่งความรอดให้แก่เรา เราสามารถหลีกพ้นการพิพากษาลงโทษของพระองค์ได้ในวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า



การสำรวจพันธสัญญาเดิม



การสำรวจพระคัมภีร์



กลับสู่หน้าภาษาไทย



พระธรรมโยเอล