ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗଦାନ କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ?


ପ୍ରଶ୍ନ: ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗଦାନ କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ?

ଉତ୍ତର:
ବାଇବଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହେ ଯେ ଆମ୍ଭେମାନେ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ଯେପରିକି ଆମେ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କ ସହ ଈଶ୍ବରଙ୍କର ଉପାସନା କରିପାରିବା ଏବଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶିଖିପାରିବା । ଆଦ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀ ନିଜନିଜକୁ “ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ, ସହଭାଗୀତାରେ, ରୋଟୀ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାରେ ନିବିଷ୍ଟଚିତ୍ତ ହୋଇରହିଲେ” (ପ୍ରେରିତ 2:42) । ଆମେ ସେହି ପ୍ରକାରର ଉପାସନା ଓ ସେହି ବିଷୟଗୁଡିକ କରିବାକୁ ହେବ । ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ମନୋନୀତ ଉପାସନା ଗୃହ ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ “ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ଦିରରେ ସମବେତ ହୋଇ ରହୁଥିଲେ ଓ ଘରେ ଘରେ ରୋଟୀ ଭାଙ୍ଗି ଆନନ୍ଦରେ ଓ ସରଳ ହୃଦୟରେ ଭୋଜନପାନ କରି ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ” (ପ୍ରେରିତ 2:46) । ମିଟିଂ ଯେଉଁଠାରେ ହୋଇଥାଉନା କାହିଁକି, ବିଶ୍ବାସୀମାନେ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କ ସହଭାଗୀତାରେ ଓ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶିକ୍ଷାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ଉପାସନାରେ ଯୋଗଦେବା କେବଳ ଏକ “ଉତ୍ତମ ପ୍ରସ୍ତାବ” ନୁହଁ; ଏହା ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଇଛା । ଏବ୍ରୀ 10:25ରେ ଲେଖାଯାଏ “କେହି କେହି ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପାସନା ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥାଆନ୍ତି, ଆମ୍ଭେମାନେ ସେପରି ନ କରୁ, ବରଂ ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଉ, ବିଶେଷତଃ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଆସୁଅଛି ବୋଲି ଦେଖୁଅଛ ।” ଏପରିକି ଆଦ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀରେ, ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କ ସହ ନ ମିଶିବାର ଖରାପ ଅଭ୍ୟାସ କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ରହିଥିଲା । ଏବ୍ରୀ ପୁସ୍ତକର ଲେଖକ ଲେଖନ୍ତି ଯେ ସେପରି ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଯେ ଅର୍ଥ ଦେବାକୁ ପଡେନାହିଁ ସେ ବିଷୟରେ ଆମେ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଉଚିତ । ଏବଂ ଶେଷ ସମୟ ପାଖେଇ ଆସୁଥିବାରୁ ଉପାସନାରେ ଯୋଗ ଦେବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବିଶ୍ବସ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ।

ମଣ୍ଡଳୀ ଏପରି ଏକ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠି ବିଶ୍ବାସୀମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି (1ଯୋହନ 4:12), ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି (ଏବ୍ରୀ 3:13), ପ୍ରେମ ଓ ସତ୍‍‍କ୍ରିୟା କରିବା ନିମନ୍ତେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇଥାନ୍ତି (ଏବ୍ରୀ 10:24), ପରସ୍ପରର ସେବା କରନ୍ତି (ଗାଲାତୀୟ 5:13), ପରସ୍ପରକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି (ରୋମୀୟ 15:14), ପରସ୍ପରକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ କରନ୍ତି (ରୋମୀୟ 12:10) ଏବଂ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୋଇପାରନ୍ତି (ଏଫିସୀୟ 4:32) ।

ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେତେବେଳେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀରର ଜଣେ ସଭ୍ୟ ହୋଇଯାଏ (1କରିନ୍ଥୀୟ 12:27) । ମଣ୍ଡଳୀରୂପକ ଶରୀର ଠିକ୍‍ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହେବା ପାଇଁ, “ଶରୀରର ଅଂଶଗୁଡିକ” ଉପସ୍ଥିତ ରହି କାମ କରିବାକୁ ପଡିବ (1କରିନ୍ଥୀୟ 12:14-20) । କେବଳ ଏକ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗ ଦେବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ଈଶ୍ବର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଆତ୍ମିକ ଦାନ ଦେଇଅଛନ୍ତି (ଏଫିସୀୟ 4:11-13) ସେଗୁଡିକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ କରି ଲାଗିରହିବା । ଜଣେ ବିଶ୍ବାସୀର ଦାନଗୁଡିକ ବାହାରିବାର ସ୍ଥାନ ନ ଥିଲେ ସେ କେବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମିକ ପରିପକ୍ବତା ପାଇପାରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରଦାନର ଆବଶ୍ୟକ କରୁ (1କରିନ୍ଥୀୟ 12:21-26) ।

ଏହି ସମସ୍ତ କାରଣ ଓ ଆଉ କିଛି କାରଣ ଯୋଗୁଁ ଉପାସନାରେ ଯୋଗଦେବା, ଏଥିରେ ଭାଗନେବା ଏବଂ ଏଥିରେ ସହଭାଗୀତା ରଖିବା ଜଣେ ବିଶ୍ବାସୀଙ୍କ ଜୀବନର ନିୟମିତ ଗୁଣ ହେବା ଉଚିତ । ସାପ୍ତାହିକ ଉପାସନାରେ ଯୋଗଦାନ ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ “ଆବଶ୍ୟକ” ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ହୋଇଥିବା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଉପାସନା କରିବାକୁ, ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ବାସୀମାନଙ୍କ ସହ ସହଭାଗୀତା ରଖିବାକୁ ଇଛା କରିବ ।

ଯୀଶୁ ହେଉଛନ୍ତି ମଣ୍ଡଳୀର ଭିତ୍ତିମୂଳ (1ପିତର 2:6), ଏବଂ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି “ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଈଶ୍ବରଙ୍କ ନିକଟରେ ସୁଗ୍ରାହ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପବିତ୍ର ଯାଜକବର୍ଗ ହେବା ପାଇଁ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ବରୂପ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ପାରମାର୍ଥିକ ଗୃହ ରୂପେ ନିର୍ମିତ...” ହୋଇଅଛୁ (1ପିତର 2:5) । ଈଶ୍ବରଙ୍କ “ଆତ୍ମିକ ଗୃହ” ପାଇଁ ଗୃହ ଉପକରଣ ଭାବରେ, ସାଧାରଣତଃ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରହିଥାଏ, ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀ ଯେତେଥର “ଉପାସନାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥାଏ” ସେତେଥର ସେହି ସମ୍ପର୍କ ସ୍ବଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ ।



ଓଡିଆ ପେଜ୍ କୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତୁ



ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯୋଗଦାନ କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ?