Накшаи начот / рохи начот чист?



Савол: Накшаи начот / рохи начот чист?

Чавоб:
Шумо гурусна хастед? Гуруснаи хурок неву балки дар ин хает ташнаи ягон чизи дигар хастед? Оё Шумо хис мекунед, ки ботинан ба ягон чи ниез дореду ба фикратон хеч гох конеъ намегардад? Агар хамин тавр бошад, рохи халли ин дар Исо мебошад! Исо гуфтааст, "Ман нони хаёт хастам. Шахсе, ки ба назди ман меояд, хеч гох гурусна гашта намеравад, ва он шахсе, ки ба ман бовари мекунад, хеч гох ташна намемонад" (Паёми Иоан 6:35).

Шумо рахгум задед? Ба Шумо чунин менамояд, ки гуё хеч гох рох ё максади худро дар хает муайян карда наметавонед? Дар назаратон чунин метобад, ки гуё касе чарогро хомуш кардаасту Шумо тугмачаи гиронкуниро намеёбед? Агар хамин тавр бошад, Исо рохи халли ин мушкилот аст! Исо гуфтааст, "Ман равшании чахон хастам. Шахсе, ки бо рохи ман меравад, хеч гох дар зулмот намемонад, баръакс, аз равшании хаёт бахраманд мешавад" (Паёми Иоан 8:12).

Шумо ягон бор хис мекунед, ки дар хает тамоми дархо бароятон баста аст? Шумо танхо барои дидани он, ки паси онхо холи ва беъманост, ба кушодани дархои зиеде кушиш кардед? Шумо даромадгохи хаёти пурмазмунро кофта истодаед? Агар хамин тавр бошад, Исо рохи халли ин мушкилот аст! Исо гуфтааст, "Ман дарвоза хастам; Шахсе, ки тавассути ман ворид мешавад, начот хохад ефт. У даромада мебарояд ва чарогохе дарефт мекунад" (Паёми Иоан 10:9).

Оё одамони дигар хамеша ба Шумо халал мерасонанд? Муносибати Шумо муносибати холи асту халос? Чунин менамояд, ки гуё хама кушиш мекунанд, аз Шумо суиистифода кунанд? Агар ин тавр бошад, Исо рохи халли ин мушкилот аст! Исо гуфтааст, "Ман чупони хуб хастам. Чупони хуб хаети хешро ба рама мебахшад... Ман чупони хуб хастам; Ман рамаи худро медонам ва рамаам маро мешиносад" (Паёми Иоан 10:11, 14).

Шумо фикр мекунед, ки пас аз ин хает чи мешавад? Шумо аз он, ки барои корхои ноарзандае хаети худро гузаронида истодаед, хаста шудед? Оё Шумо гох-гох ба ягон маъно доштани хает шубха мекунед? Шумо мехохед, ки пас аз марг хам зиндаги кунед? Агар ин тавр бошад, Исо рохи халли ин мушкилот аст! Исо гуфтааст, "Ман эхё ва хаёт хастам. Шахсе, ки ба ман бовари мекунад, хатто пас аз марг хам зиндаги хохад кард; ва шахсе, ки зиндаги мекунад ва ба ман бовар мекунад, хеч гох намемирад" (Паёми Иоан 11:25-26).

Рох чист? Хакикат чист? Хает чист? Исо чавоб додааст, "Ман рох ва хакикат ва хаёт хастам. Хеч кас ба назди Падар бе тавассути ман рафта наметавонад" (Паёми Иоан 14:6).

Гуруснагие, ки Шумо хис мекунед, гуруснагии рухи мебошад, ва онро танхо Исо метавонад конеъ гардонад. Исо ягона шахсест, ки метавонад торикиро аз байн барад. Исо ин дарвозаи хаети конеъкунанда мебошад. Исо хамон дуст ва чупонест, ки Шумо мекобед. Исо хаётест хам дар олами кунуни ва хам дар олами сони. Исо ин рохи начот аст!

Сабабе, ки Шумо худро гурусна хис мекунед, сабабе, ки гуё Шумо дар торики рахгум задаед, сабабе, ки Шумо наметавонед дар хает маъное пайдо кунед, ин чудоии Шумо аз Худо мебошад. Инчил мегуяд, ки мо хама гунох содир кардаем ва аз хамин сабаб аз Худо чудо гаштаем (Китоби Екклесиаст 7:20; Паём ба римиён 3:23). Холигие, ки Шумо дар дил хис мекунед, ин дар хаети Шумо нарасидани Худо мебошад. Мо барои он офарида шудем, ки бо Худо муносибат дошта бошем. Аз сабаби гунохамон мо аз ин муносибат махрум гаштаем. Аз хама бадаш дар он аст, ки гунохи мо сабаби аз Худо абадан, хам дар ин хаёт ва хам дар хаети оянда чудо шуданамон мегардад. (Паём ба римиён 6:23; Паёми Иоан 3:36).

Чи гуна метавон ин масъаларо хал кард? Исо рохи халли он аст! Исо гуноххои моро ба Худ гирифт (Паёми 2 ба коринфинихо 5:21). Исо гунохи мо сазовор бударо ба худ гирифта, дар макони мо вафот кард. (Паём ба римиён 5:8). Пас аз се руз Исо аз нав зинда шуд ва галабаи Худро бар гунох ва марг исбот сохт (Паёми римиён 6:4-5). Барои чи У ин корро кард? Исо ба ин савол Худаш чавоб дод, "Дигар ягон кас аз ин мухаббати зиед надорад, ва У хаети худро барои дустонаш бахшид" (Паёми Иоан 15:13). Исо вафот кард, то ки мо тавонем зиндаги кунем. Агар мо ба Исо бовари хосил кунем, ба марги У хамчун ба чавоб барои гуноххои мо бовар кунем – тамоми гуноххои мо бахшида ва шуста мешавад. Сипас ташнагии рухии мо конеъ мегардад. Чарогхо гирон мешаванд. Мо ба хаети пурмазмун дастраси пайдо мекунем. Мо дустони хакики ва чупони хуби худро мешиносем. Мо медонем, ки пас аз вафот кардан хам зиндаги хохем кард – хаети эхёшуда дар чаннат бо Исо!

"Худо оламро чунон дуст медошт, ки У Писари яккаву ягонаи Худро дод, то ин, ки шахсе, ки ба У бовар мекунад, намирад ва сохиби хаети абади гардад" (Паёми Иоан 3:16).

Оё Шумо нисбат ба Исо пас аз хондани маълумоти дар ин чо овардашуда карор кардед? Агар хамин тавр бошад, хохиш мекунем тугмачаи "Ман Исоро имруз кабул кардам"-ро пахш кунед.



ба сахифаи точики баргардед



Накшаи начот / рохи начот чист?