Co będziemy robić w niebie?



 

Pytanie: Co będziemy robić w niebie?

Odpowiedź:
W Ew. Łukasza 23.43 Jezus mówi: „Zaprawdę powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju.” Słowo jakiego Jezus używa mówiąc o „raju” to paradeisos, które oznacza „park, który (dokładnie) jest Edenem- miejscem przyszłej szczęśliwości, raju).” Paradeisos jest greckim słowem pochodzącym od hebrajskiego pardes, który oznacza „park- las.” Jezus powiedział: „Jeszcze dzisiaj będziesz ze mną „en paradeisos”, a nie „en nephele”, które jest greckim „w chmurach.” Zatem Jezus wybrał i użył słowa „park.” Nie jakiś park, ale „raj z Bogiem” lub park Boży (Ks. Objawienia 2.7), które dla nas będzie miejscem przyszłej szczęśliwości. Czy jest to nudne miejsce? Gdy myślisz o parku, to czy kojarzy ci się to z nudą?

Jezus powiedział, „Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służyć będziesz” (Ew. Mateusza 4.10). Ciekawe jest to, że Jezus nie powiedział „uwielbiać i służyć.” Nawet pobieżne studiowanie słowa „uwielbiać” w Biblii pokazuje, że jest to pewna aktywność, i w większości przypadków odnosi się do śpiewania. Uwielbienie jednak wypływa z serca. Uwielbienie przejawia się w wychwalaniu. Służenie Bogu jest uwielbieniem, a Pismo Święte jasno wskazuje, że będziemy służyć Bogu w niebie. „…a słudzy jego służyć mu będą” (Ks. Objawienia 22.3).

Teraz nie jesteśmy w stanie w pełni służyć Bogu, z powodu grzechu, ale w niebie „nie będzie już nic przeklętego” (Ks. Objawienia 22.3). Nie będziemy już ulegali przekleństwu grzechu, a w niebie będziemy jedynie uwielbiać Boga. Wówczas nic innego nie będzie nas motywować aniżeli nasza miłość do Boga. Wszystko co będziemy robić będzie wypływało z naszej miłości, a nie z naszej grzesznej natury.

Co zatem będziemy robić w niebie? Po pierwsze będziemy się uczyć. „Bo któż poznał myśl Pana. Albo któż był doradcą jego? (Rzymian 11.34), „w którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania” (Kolosan 2.3). Bóg jest „Wysoki i Wyniosły, który króluje wiecznie…” (Ks. Izajasza 57.15). Bóg jest większy niż cokolwiek i zajmie nam całą wieczność, by „pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość, i mogli poznać miłość Chrystusową…” (Efezjan 3.18-19). Innymi słowy, nigdy nie przestaniemy się uczyć.

Słowo Boże mówi, że w jego raju nigdy nie będziemy sami. „…Ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany” (1 Koryntian 13.12). Wydaje się, że fragment ten wskazuje, iż nie tylko spotkamy naszych przyjaciół i rodzinę, ale w pełni ich „poznamy.” Innymi słowy, w niebie nie będzie sekretów. Niczego nie będziemy się wstydzili. Nie będziemy niczego ukrywać. Będziemy mieli całą wieczność na relacje z „tłumem wielkim, którego nikt nie mógł zliczyć, z każdego narodu i ze wszystkich plemion, i ludów, i języków…” (Ks. Objawienia 7.9). Nic dziwnego, że niebo będzie miejscem wiecznego uczenia się. Nawet poznanie każdej osoby zajmie wieczność!

Jakiekolwiek inne wskazówki odnośnie tego, co będziemy robić w Bożym wiecznym raju, niebie, zostaną ujawnione gdy „Król [powie] tym po swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata” (Ew. Mateusza 25.34). Cokolwiek będziemy tam robili, możemy być pewni, że będzie to wykraczało poza nasze najśmielsze oczekiwania!



Powrót na polską stronę główną



Co będziemy robić w niebie?